"Ea" (Contén)

Compañía de teatro en réxime de cooperativa creada en 1980 polos colectivos Troula, Antroido e Andrómena co obxectivo de promover o desenvolvemento de unidades estables de produción e distribución teatral e potenciar o proceso de profesionalización do teatro galego iniciado en 1978. O seu único espectáculo foi Bailadela da morte ditosa, sobre un texto de Roberto Vidal Bolaño e dirixido por Eduardo Alonso.

Motor de reacción de tipo atmosférico, inventado por René Lorin en 1913, que aspira o aire de combustión por efecto da velocidade da aeronave que impulsa. Está constituído por un conduto de aspiración do aire seguido dun difusor onde se incrementa a presión. O aire entra na cámara de combustión e o combustible, ao queimarse, produce unha enerxía que se tranforma en enerxía cinética na expansión que se produce na tobeira de saída de gases. É moi apropiada para a propulsión de mísiles.

Carta outorgada pola raíña rexente María Cristina no nome da súa filla Isabel II, en abril de 1834 e que estivo vixente ata agosto de 1836. O texto, que contaba con 50 artigos, era obra de Francisco Martínez de la Rosa e estaba inspirado na carta de Luís XIII de Francia. Establecía unhas cortes bicamerais: o estamento dos próceres, que podían ser hereditarios (grandes de España) ou vitalicios (nomeados polo rei); e o estamento dos procuradores, escollidos por sufraxio censual e que só tiñan dereito de deliberación e petición e a atribución de aprobar as leis e os impostos. O motín de La Granja (agosto de 1836) obrigou a raíña rexente a restablecer a Constitución de Cádiz de 1812.

Estatuto Real de Baiona.

escampada.

escampar.

Soster cun ou máis esteos algunha cousa.

Sal ou éster do ácido esteárico. A substitución do hidróxeno terminal do ácido esteárico por metais (C17H35COOM) dá lugar á formación de sales ou de xabóns, e cando se substitúe por grupos alquilo ou arilo, fórmanse ésteres (C17H35COOR). Os sales alcalinos do ácido esteárico son solubles en auga e empréganse como deterxentes, emulsionantes e catalizadores.

Substancia que forma parte da maioría das graxas sólidas vexetais e animais, especialmente do sebo. Pódese obter por reacción do ácido esteárico con glicerol en presenza do Al2O3. É incolora, insípida, soluble en etanol e cloroformo e insoluble en auga. Emprégase na fabricación de candeas e xabóns, no puído de metais e tamén como impermeabilizante en industrias téxtiles e papeleiras. Tamén recibe o nome de triestearina.

ariedade de talco, de cor branca verdosa, sumamente branda, que se denomina tamén xabón de xastre.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘graxa’.

adipocito.

Tumor de graxa ou lipoma de localización cutánea e subcutánea.

Acumulación excesiva de graxa nas nádegas.

Presencia anormal de graxas nas deposicións.

Dexeneración da graxa dun tecido ou dun órgano.

Ferir con estoque.