"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor italiano. Cofundou a revista Officina (1955) e codirixiu Alfabeta. Da súa produción destacan Fumo, fuoco e dispetto (1956), La cantica (1959), Un lavoro mentale (1976) e Campo di battaglia (1981).

PERSOEIRO

Mestre. Impartiu elocuencia en Alexandría (Exipto) e educou a Oríxenes. Morreu martirizado (204) baixo Septimio Severo. A súa festividade celébrase o 22 de abril.

PERSOEIRO

Duquesa de Aquitania, de Gascoña e de Poitiers (1137-1169, 1199-1204), raíña de Francia (1137-1152) e raíña de Inglaterra, filla de Guillerme X de Aquitania. Herdou o Ducado de Aquitania en 1137, ano en que casou con Luís VII de Francia. O Concilio de Beaugency anulou o matrimonio en 1152 e ese mesmo ano casou con Enrique Plantagenet, futuro Enrique II de Inglaterra. Aliouse cos seus fillos na conspiración contra o pai, e uniu á causa ao seu primeiro home, feito que desencadeou o seu confinamento en prisión durante 15 anos. Ante as aspiracións dos fillos polo trono, defendeu en primeiro lugar a Ricardo I de Inglaterra Corazón de León fronte a Xoán I de Inglaterra Sen Terra, pero morto o primeiro, defendeu a Xoán fronte a Filipe Augusto de Francia. Posuía un alto nivel cultural e promoveu a poesía trobadoresca.

PERSOEIRO

Raíña de Castela (1170-1214), filla de Enrique II de Inglaterra e de Leonor de Aquitania. Casou en 1170 con Afonso VIII de Castela, co que o Ducado de Gascoña quedou anexionado á coroa. Fundou en Burgos o mosteiro de Las Huelgas.

FILOSOFOS

Filósofo e escritor. Abandonou a medicina pola literatura. Influído por N. J. Danilevskij, propugnou para Rusia un mesianismo bizantino político, social e relixioso nas súas obras Rusia e O oriente e os eslavos (1885-1886).

PERSOEIRO

Margrave de Austria. Fundou santuarios e mosteiros como o de Santa Cruz de Viena (1127). A súa festividade celébrase o 15 novembro.

PERSOEIRO

Gran duque de Toscana (1824-1848 e 1849-1859), fillo de Fernando III e neto do Emperador Leopoldo II. Soberano liberal, concedeulle unha constitución aos seus súbditos, pero en 1848 tivo que fuxir trala instauración dun goberno provisional republicano. Restablecido no poder coa axuda de Austria, foi expulsado definitivamente en 1859.

PERSOEIRO

Monxe mozárabe. Converteuse en Córdoba en discípulo de santo Euloxio. A súa festividade celébrase o 20 de agosto.

PERSOEIRO

Pintor francés. Discípulo de Corot, foi un dos predecesores do impresionismo. Pintou paisaxes das ribeiras do Sena, como Le port de Caen e Le Seine à Saint-Cloud.

1. Relativo ou pertencente ás leptosporanxiadas.

2. Planta da subclase das leptosporanxiadas.

3. Subclase de plantas, da división dos pterófitos, que se caracteriza por presentar esporanxios que se forman a partir dunha soa célula e teñen paredes unistratificadas.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Foi director das páxinas literarias de ABC e guionista cinematográfico. Tratou aspectos da problemática social española. Publicou Los olvidados (1957), Los clarines del miedo (1958), Hemos perdido el sol (1964), Las últimas banderas (1967, Premio Planeta) e El hombre que volvió al paraíso (1979).

1. Que ou quen gusta de falar moito e sobre cousas sen relevancia.

2. Que ou quen anda sempre con brincadeiras ou a inventar cousas.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais, foi membro do PSPV-PSOE, e en 1980 converteuse no seu secretario xeral. Foi deputado no Parlamento (1979-1983) e senador desde 1995. Conselleiro de traballo no goberno preautonómico (1978-1979), foi presidente da Generalitat Valenciana (1983-1995). Ocupou o ministerio de Administracións Públicas (1995-1996).

PERSOEIRO

Escritor. Reflectiu sobre todo a vida militar e a da alta burguesía do seu país cunha técnica moi coidada. Destacan os contos Der Herr von Paris (O cabaleiro de París, 1936) e Der Baron Bagge (O barón Bagge, 1936), e a novela Mars im Widder (Marte en Aries, 1941).