"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Etnólogo e prehistoriador. Subdirector do Musée de l’Homme (1945), foi profesor na Universidade de Lyon desde 1956 e, posteriormente, foi nomeado profesor no College de France e membro do Institute de France. Estudiou os procesos seguidos para o desenvolvemento das técnicas humanas. Da súa produción destacan La Civilisation du renne (1936), Hommes de la préhistoire (1955), Le geste et la parole (1964-1965), La préhistoire (1966), Le fil du temps (1982) e Mécanique vivante (1983).

PERSOEIRO

Político. Formou parte da candidatura republicana de Barcelona nas eleccións para deputados de 1901. Reelixido en 1903, despois de participar na reorganización da Unión Republicana, aglutinou á maior parte dos grupos republicanos barceloneses (1903-1905). Novamente reelixido en 1905, opúxose ao movemento de Solidaritat Catalana, pero foi derrotado nas eleccións de 1907 e expulsado da asemblea de Unión Republicana. En 1908 creou o Partido Republicano Radical. Elixido deputado por Barcelona, tivo que exiliarse de novo en 1917 polas súas vinculacións co movemento folguista. Durante a Segunda República española foi ministro de Estado, entre abril e decembro de 1931, pero o seu enfrontamento cos socialistas levouno ao abandono da coalición gobernamental. Foi presidente da República entre setembro de 1933 e setembro de 1935, e ao incorporarse a CEDA ao poder tivo que facer fronte á insurrección de outubro de 1934. Ministro de Estado no goberno de Chapaprieta, entre setembro e outubro de 1935,...

CIDADES

Cidade do sheng de Sichuan, China, situada no S de Chengdu (341.128 h [1990]). É un porto fluvial ás beiras do río Min Jiang.

PERSOEIRO

Xeneral, primeiro conde de Leven. Serviu no exército sueco onde acadou o grao de mariscal (1636). Volveu a Escocia en 1638 e interveu na guerra entre parlamentarios ingleses e partidarios do covenant escocés (1642-1646). Vencido Carlos I de Inglaterra, defendeu a monarquía, ata que as súas tropas foron vencidas por Cromwell (1649-1650).

PERSOEIRO

Poeta romántico. Das súas obras destacan Laka (A pradeira, 1920) e Napoj cienisty (Embriagada de sombras, 1936).

PERSOEIRO

Diplomático e administrador. Cónsul no Cairo en 1833, ocupouse da educación de Sa’īd, fillo de Mu Palatino; ḥ ammad ‘Alī e interesouse polo proxecto de apertura dun canal entre o Mediterráneo e o Mar Vermello. Cónsul en Barcelona (1842-1848), foi ministro plenipotenciario en Madrid (1848-1849). En 1854 obtivo de Sa’īd a concesión da compañía internacional que abriría e explotaría o canal de Suez. En 1876 fundou unha compañía para abrir o canal de Panamá e iniciou os traballos, pero a empresa crebou en 1889.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Relacionado cos escritores das Irmandades da Fala e da Xeración Nós, cos que colaborou en diversas actividades, reflectiu na súa obra algúns aspectos autobiográficos e vivencias, costumes e hábitos das persoas do seu contorno. Emigrou a La Habana, onde decidiu dedicarse ao xornalismo en Eco de Galicia (1925-1930), no que mantivo a sección “De mi tierra”, e publicou algúns artigos en A Nosa Terra. O seu primeiro libro foi Manecho o da rúa (1926), que reflicte algunhas experiencias autobiográficas na súa estadía en Cuba e a saudade polas terras americanas. Posteriormente tirou do prelo Estebo (1927), unha obra localizada na Coruña, en que tamén analiza a problemática da emigración cubana, e Abellas de ouro (1930), unha colección de 13 retratos, sobre todo de mulleres próximas ao autor, mesmo por vínculos familiares, localizada tamén na súa parroquia natal e na illa cubana, de grande interese polos deus aspectos etnográficos...

PERSOEIRO

Médico e filósofo. Sobresaíu no debuxo de termos médicos. Vangardista do vitalismo e do neohipocratismo, obstaculizou a introdución da medicina organicista e opúxose ao positivismo filosófico e ao evolucionismo biolóxico con argumentos de raíz tomista. Escribiu Discurso sobre la naturaleza y origen del hombre (1867), El pro y el contra de la vida moderna desde el punto de vista médico-social (1874), Curso de patología general (1883-1889), onde desenvolveu a súa famosa fórmula de la vida: V=f (I-C), segundo a que a vida é a resultante da función derivada das relacións entre a enerxía individual (I) e o cosmos (C). Compuxo algunhas pezas para canto e unha Missa de requiem, estreada en El Escorial en 1888.

REXIÓNS

Rexión de Roma que deu o seu nome aos Plantii Laterani, que Constantino doou ao papa para erixir alí a sé do bispado en Roma. O conxunto monumental está formado pola basílica de San Giovanni (s VI), o palacio de Letrán, construído polo Papa Sisto V, sé da curia diocesana de Roma; o baptisterio, iniciado por Constantino e modificado nos ss V e XVII, o claustro do antigo mosteiro de San Pancracio (s XII) e a Scala Santa que conduce ao Sancta Santorum (s XIII).