"ILi" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta romano. Estudou en Cremonium (Cremona), Mediolanum (Milán) e Roma (54 a C). Presentouse dentro dos ambientes máis ilustres como un campesiño fiel ás súas orixes, amigo da sinxeleza e da soidade, modesto e de espírito sensible, con certo pesimismo e simpatía que estendeu a toda a natureza. Parece ser que non sentía interese pola oratoria, pois prefería a compañía dos filósofos, como Platón, Pitágoras ou os epicúreos, e dos poetas. Pódese percibir a súa precocidade como poeta nalgunha peza da compilación coñecida como Appendix Vergiliana (título dado no s XVI ao conxunto das súas obras menores). Cara ao ano 48 a C trasladouse a Nápoles, preto do filósofo epicúreo Sirón. Ao morrer este, Virxilio volveu ao seu país nativo (44 a C), onde se relacionou con G. Asinio Polión. Tras a confiscación de terras decretada en favor dos veteranos de Octavio (43 e 40 a C), quedou sen as súas terras, abandonou a súa provincia e instalouse en Roma, onde xa se introducira no círculo de Mecenas...

PERSOEIRO

Político. Deputado e senador, foi ministro de Asuntos Exteriores en varias ocasións entre 1863 e 1901 e colaborou na retirada das forzas francesas de Roma (1864), na paz con Austria e na solución da Cuestión Romana.

1. Calidade de visible.

2. Distancia maior ou menor á que se poden ver e identificar os obxectos con claridade. Esta distancia depende das impurezas que contén o aire, da espesura da néboa ou das precipitacións que haxa.

3. Grao en que é posible ver os obxectos nun certo lugar ou a través dun certo medio.

1. Acción de estar alguén en vela pola noite sen durmir.

2. Cada un dos catro períodos de tres horas nos que antigamente se dividían as doce horas da noite, desde antes da posta de sol ata a chegada da alba. De orixe militar macedonio, foi adoptada polos romanos, e indicou primeiramente cada unhas das quendas de garda nocturnas, en contraposición aos excubiae ou gardas diúrnas.

3. 1. éspera, sobre todo a noite, das festas importantes do ano litúrxico, que gozaban dun oficio propio e algúns de misa propia.

   2.   Xaxún que se fai o día anterior a unha festa litúrxica.

PERSOEIRO

Papa (537-555). Acompañou a ; Agapito I en 536 a Constantinopla para pedirlle a Xustiniano que reconquistara Italia dos godos. Alí morreu o papa e a Emperatriz Teodora axudouno para que o sucedese, pero o godo Teodato elixiu a Silverio. Cando chegou a Roma (537) destituíu a Silverio e converteuse en papa. O seu indeciso parecer sobre a cuestión dos Tres Cabidos provocou a ruptura co seu apocrisiario (máis tarde Pelaxio I) e o Cisma de Aquilea, que afastou de Roma a diversos bispos de África, Dalmacia, Galia, Liria e Italia setentrional.

PERSOEIRO

Economista ruso. Ideólogo do populismo liberal, postulou a imposibilidade do desenvolvemento do capitalismo en Rusia, debido á falta de mercados exteriores e, polo tanto, pola imposibilidade de obter unha certa plusvalía. Era partidario da pequena produción e do pequeno comercio, e idealizou a obščina labrega.

PERSOEIRO

Director de ballet. Coñecido como coronel Wassili de Basil, en 1932 formou a compañía dos Ballets Rusos de Montecarlo, xunto con René Blum. En 1936 abandonou Montecarlo e a súa compañía tomou o nome de Ballets Russes du Colonel de Basil (1936-1939) e o de Original Ballet Russe (1940-1947).

PERSOEIRO

Arquitecto e deseñador inglés. En 1861 foi un dos creadores da primeira sociedade de W. Morris para o deseño de obxectos. Construíu a Red House (1859-1860) e a Routon Grange (1881-1891).