"AN" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
GALICIA
Naturalista. Realizou numerosos estudios sobre fauna e contribuíu ao establecemento do coñecemento científico na Galicia da súa época. Mantivo contacto con moitos científicos notables da época, como Darwin, cos que colaborou dunha forma activa. Das súas obras destacan Fauna Mastológica de Galicia (1861-1863), Reseña de la historia natural de Galicia (1870), Identidad de Lacerta schreiberi (Bedriaga) y Lacerta viridis, var Gadwii (Boulanger) e investigaciones herpetológicas de Galicia (1884), Bosquejo histórico de la botánica española (1897) e Nouvelle espece de batracien anoure des Iles Philippines (1890).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Empresario. En 1976 creou a empresa Ángel Lopez Soto SL (Alfrío), dedicada á importación e exportación de produtos do mar. En 1981 fundou a empresa Ibérica de Congelados, SA (Iberconsa) e en 1988 adquiriu a factoría Produtos Congelados S.A. (Procsa/Gelvigo). Membro da sociedade World Fish Site S.A., a primeira lonxa española de peixe en Internet, foi fundador e vicepresidente do Club Financeiro Vigo, que presidiu a partir de 2001.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico. Participou na fundación da Misión Biolóxica de Galicia e investigou sobre a diabete e sobre o cultivo de tecidos. Destacou na defensa e catalogación do patrimonio arqueolóxico e como mecenas na defensa da cultura galega. Organizou exploracións naturalistas e viaxes arqueolóxicas a distintos puntos da xeografía galega e impulsou a catalogación dos pazos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista. Doutor en Filosofía e Letras e profesor titular na Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade de Santiago de Compostela, escribiu Precios do trigo, centeo e millo na segunda metade do século XIX en Galicia (1986) e La Población de Galicia 1860-1991: crecimiento, movimiento natural y estrutura de la población de Galicia (1996).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Promotor da reforma educativa en Galicia, pertenceu ao colectivo Cravo Fondo. As súas composicións poéticas reflicten unha introspección reflexiva sobre o propio devir, estruturadas segundo os parámetros dos contos fantásticos de estilo clásico. Á súa novela iniciática Pulsando la ciudad atormentada (1975), séguelle Tránsito (1984), a súa primeira obra en galego, onde amosa vivencias estudiantís na cidade compostelá. Posteriormente, tirou do prelo Contos nocturnos (1985), os libros poéticos Emaín (1985), Rosa clandestina (Premio Leiadoura 1989) e Areas de fondo (1992) e as novelas O capitán Lobo Negro (Premio da crítica Española 1996) e Os ollos do sentinela (1997). Como ensaísta publicou a triloxía formada por Práctica sentimental (1997), Dialéctica Sentimental (1997) e Animal Sentimental (1997).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiador da arte. Especializouse en arte galega e na obra de Goya. Foi membro da Comisión de Expertos da Bienal de Pontevedra (1982) e comisario de diversas exposicións como Compostela na arte galega (1993), Compostelana Historia: Redescubrimento-rexurdimento (1999) e O espello do mar na arte galega dos ss XIX e XX (2003). Entre as súas obras destacan El Arte del Finisterre gallego (1978), Goya: El programa neoplatónico de las pinturas de la Quinta del Sordo (1981), Los Caprichos de Goya y su significado (1982) e Alfredo Brañas e os artistas (2000). É membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento (1980).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Músico e compositor. En Madrid estudiou órgano con Anselmo Serna, clave con Genoveva Gálvez e composición con Francisco Guerrero. Integrouse no grupo Rigel (Departamento de Investigación para as Músicas Complexas) que el organizara. Estreou no Auditorio do Real Conservatorio Superior de Música de Madrid Yen (Contrapunctus) (1988), para frauta, óboe e piano, e Sigot (1989), para 3 percusionistas, tuba e recitador. Tamén compuxo Suite Vollard e Apolésmata.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Decorou en 1520 a sala do colexio de Fonseca en Santiago de Compostela, baixo a dirección do mestre Fadrique. Nela predominou a estética renacentista, con frisos de azulexos esmaltados a imitación da decoración romana con follaxe e arabescos.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Músico e compositor. Foi membro da banda de músicos do rexemento de artillería e director da Banda Municipal de Santiago de Compostela e do Orfeón Gallego de Bos Aires. Destaca a súa obra Na Ruada.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e crítico literario. Doutor en Filoloxía Hispánica e profesor da Universitat de València, foi membro destacado das Festas Minervais, en que resultou premiado en diversas ocasións. Polo seu poemario Mesteres (1976), está considerado como un dos autores que abre a poesía de signo realista ás liñas de renovación da lírica galega no último cuarto do s XX. Colaborador asiduo de La Noche e doutras publicacións periódicas, a súa obra destaca polo relevo dos mundos mítico-simbólicos e a plenitude expresiva que acada a palabra poética. Da súa produción destacan os poemarios Sonetos de espranza presentida (1965), Palabra de honor (1967), Retratos pra tempos de pouca luz (1968), Memoria dunha edá (1976), Liturxia do corpo (1983), Antología personal (1987) e Noite do degaro (1994), máis a recompilación do seu traballo poético Do tempo posuído (2003). No ámbito da teoría, a crítica e a historia literaria...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xurista. Ingresou no Corpo Técnico da Administración Civil do Estado e foi asesor xurídico da Universidade de Vigo. Fundou a Asociación Amigos de los Pazos, da que é presidente, e coa que publicou Inventario de Pazos y Torres e El Camino Portugués, entre outras obras. Contribuíu á declaración do Camiño de Santiago como Primeiro Itinerario Cultural Europeo e á difusión e recuperación do Camiño Portugués.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Franciscano. Cronista xeral da provincia de Santiago, dirixiu a publicación Archivo Íbero-Americano e El Eco Franciscano (1904-1905) e colaborou no Archivum Franciscanum Historicum (1908) e na Revista de Estudios Franciscanos. Dos seus libros destacan Viaje de San Francisco a España (1914), Estudios crítico-históricos sobre Galicia (1916) e, postumamente, La imprenta en Galicia (siglos XV-XVIII) (1953).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Profesora. Profesora de didáctica da música na Universidade de Santiago de Compostela, foi bolseira do Ministerio de Asuntos Exteriores para recibir estudios de música en Hungría. Conseguiu o terceiro premio do Patronato Rosalía de Castro pola canción “Has de cantar”. Publicou álbums monográficos de partituras musicais instrumentadas e composicións inéditas e publicadas destinadas á educación infantil.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor. Os seus primeiros éxitos foron La velá de San Juan e María de la O. Con Rafael de León compuxo cancións, zarzuelas, sainetes e comedias, e popularizou a canción española. Tamén colaborou con Xandro Valerio, José Antonio Ochaíta, Salvador Valverde e Antonio Quintero cos que creou temas tan populares como Ay, pena, penita, Ojos verdes e Te he de querer mientras vivas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Trobador galego. De condición nobre, quizais sexa natural de Liáns (Oleiros). De cronoloxía discutida, hai quen o declara activo a mediados do s XIII, nos últimos anos do reinado de Fernando III ou nos primeiros de Afonso X (segundo a posición que ocupa nos cancioneiros); ou entre o terceiro e último cuarto do s XIII (segundo as características da linguaxe e as personaxes citadas na súa lírica). A súa lírica caracterízase pola súa habilidade paródica e expresiva e pola súa variedade estrófica e versificatoria. Durante moito tempo identificouse erroneamente con Lopo Díaz de Haro. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle un descordo a un infanzón de Castela e 19 cantigas de escarnio.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antonio Rodríguez López.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sistema de radionavegación desenvolvido durante a Segunda Guerra Mundial polas forzas de EE UU. A situación obtense mediante a recepción de sinais radioeléctricos de alta frecuencia emitidos por dúas estacións terrestres de situación coñecida. A medida da diferenza dos tempos que tardan en chegar á nave os sinais de cada estación determina unha nova liña de posición. Outra estación determina unha nova liña de posición, e a intersección desta coa primeira dá a situación buscada.
-
VER O DETALLE DO TERMO
lacazán.
-
-
Relativo ou pertencente ás lorantáceas.
-
Planta da familia das lorantáceas.
-
Familia de plantas leñosas, parasitas ou hemiparasitas, da orde das santalais, que presentan follas simples, coriáceas, opostas ou verticiladas, flores co periantio de 4 a 6 divisións e co ovario ínfero, dispostas en acios, espiga ou cima, e froitos drupáceos ou baciformes. Inclúe preto de 1.500 especies, propias sobre todo das rexións tropicais.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen ten lorda.