"AN" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
GALICIA
Xogador de baloncesto. Xogou no OAR de Ferrol, do que foi adestrador. Gañou o campionato de España de 3ª (1978-1979) e seis edicións da Copa de Galicia. Xogou doce tempadas na ACB e foi internacional Sub 23.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pedagogo brasileiro. Pioneiro en Brasil no sector da psicoloxía da aprendizaxe, foi director (1938-1946) do Instituto Nacional de Estudos Pedagógicos, do Ensino Público en São Paulo, membro do Conselho Nacional de Educação (1937) e director xeral do Departamento Nacional de Educação. En 1944 colaborou na reforma do ensino en Paraguay. Organizou e dirixiu o Seminário Interamericano de Alfabetização de Adultos (1949). Das súas obras destacan Juazeiro do padre Cícero (1926), Introdução ao Estudo da Escola Nova (1930), en que presenta os fundamentos psicolóxicos e biolóxicos das novas doutrinas pedagóxicas do s XX, Tendências da educaçao brasileira (1940), A pedagogia de Rui Barbosa (1954) e Cartilha do povo (1954), en que intentou adecuar a alfabetización ás características do medio social do alumno. Recibiu o título de Maestro de las Américas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Crego e etnógrafo portugués. Párroco de Vilar de Perdizes (Montalegre), recompilou costumes e tradicións do seu contorno. Foi director do xornal Notícias de Barroso e promotor dos Congresos de Medicina Popular de Vilar de Perdizes. Escribiu Usos e costumes de Barroso (1972), con B. da Fonte e A. Machado, Etnografía Trasmontana (1974, 1977) e Os chás dos Congressos de Vilar de Perdizes (2000).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Mosteiro situado no lugar de Vilanova (Lourenzá). Foi fundado polo conde Osorio Gutiérrez, o Conde Santo, na primeira metade do s X. Puido ter ordes beneditinas de ambos os dous sexos, e de ser así manteríanse ata 1089. Reformouse nos ss XVII e XVIII. A fachada da igrexa foi construída no s XVIII por Casas Novoa e destaca o retablo maior, deseñado por Ventura Rodríguez (1766). Osorio Gutiérrez ten o seu sepulcro nesta igrexa, nun sartego paleocristián do s IV.
-
GALICIA
Profesor e escritor. Alternou a narrativa para adultos coas súas creacións para o público infantil e xuvenil, e foi un innovador do relato breve. Das súas obras destacan Algúns outros (1991, finalista do II Premio Torrente Ballester), Da esfinxe (1992), O patadón (2001), Estanislao, príncipe de Sofrovia (2002) e Irmán do vento (Premio Merlín de Literatura Infantil 2003). O relato “O xardín onde repousa o vento” foi premiado no Certame de Narracións Breves Modesto R. Figueiredo. Como dramaturgo publicou Auto do Entroido (1995) e A Música da noite (2001, Premio Estornela da Fundación Xosé Neira Vilas).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor, dramaturgo e ensaísta. Desenvolveu un labor docente na escola teatral Casahamlet. En 1965 fundou o grupo de Teatro Independente O Facho, e posteriormente puxo en marcha novas iniciativas como Teatro Circo (1969), a Escola Dramática Galega (1979), a Compañía Luís Seoane (1981) e Elsinor Teatro a principios da década de 1990. Dirixiu textos de diversos autores, con compañías como o CDG, Uvegá Teatro ou Os Quinquilláns, e dos seus espectáculos destacan Os vellos non deben de namorarse (1977), As criadas (1980), A casa dos afogados (1991), Electra (1994), Copenhague (1995), Últimas fasquías de setembro (2000) e Liturxia de Tebas (2003). Na creación dramática destacan as traducións do Woyzeck de Büchner e Quartett de Heiner Müller, e a publicación de Romaría ás covas do demo (1975), Viaxe ao país de Ningures (1977, II Premio de Teatro Infantil O Facho), Traxicomedia do vento de Tebas namorado dunha forca (1978, Premio Abrente), Todos os...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso. Foi arcediago de Sisto II, quen lle confiou o tesouro da Igrexa, que distribuíu entre os pobres. Segundo a lenda morreu queimado nunha grella, baixo o imperio de Decio. Foi un dos santos máis antigos no culto hispánico (s V) e invócase contra as queimadelas. Na iconografía represéntase como un mozo novo, imberbe, de ampla tonsura monacal, que viste alba talar, dalmática diaconal e manípulo no brazo esquerdo. Como atributos leva a palma do martirio e o libro dos Evanxeos e como atributos persoais a grella ou un cofre. A súa festividade celébrase o 10 agosto.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Areal da ribeira dereita da ría de Pontevedra, situado entre as puntas de Laxe de Rache e Praceres, na parroquia de Lourizán (Pontevedra).
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Pontevedra baixo a advocación de santo André.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada en Lourizán (Pontevedra). Ergueuse a comenzos do s XIX, en estilo modernista. Ten cuberta de lousa, cunha combinación de pequenas cúpulas e mansardas de estilo francés, e destacan os enormes ventanais e a ornamentación. Foi propiedade de Uxío Montero Ríos e da súa familia, e converteuse posteriormente en sede do Centro de Investigacións Forestais e Ambientais de Lourizán, dependente da Consellería de Medio Ambiente. Os seus terreos dedicaronse á plantación e mostraxe de especies forestais.
-
GALICIA
Químico, economista e político. Experto en Dirección e Xestión de Programas Culturais, foi subdirector xeral de Cultura da Xunta de Galicia (1988-1990). Foi presidente do Ateneo de Pontevedra (1990-1996) e concelleiro de Pontevedra (1995-1999), e ademais, foi elixido deputado do Parlamento galego na V e VI lexislaturas e responsable de organización da executiva do PSdeG-PSOE.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Mosteiro situado en Louro (Muros). Fundado como eremitorio en 1223, co nome de Santa María de Rale, en 1432 converteuse en mosteiro. A súa orixe franciscana remóntase a finais do s XIV, pero despois da Desamortización de Mendizábal, o mosteiro quedou abandonado. Desde 1873 ata 1890 foi residencia dalgúns relixiosos e posteriormente acolleu unha escola e un convento regular. Desde a súa restauración a finais do s XIX, o edificio sufriu varias modificacións. Destacan o claustro, de trazo sobrio e elegante, e o atrio, rodeado por un muro e cunha fonte no medio. No exterior sobresaen o cruceiro e o púlpito, colocado xunto á portada. Desde a entrada do convento comeza un viacrucis, composto por quince pequenas torres que representan cada unha, unha escena da Paixón e que remata no cumio dun outeiro. Foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC, 1970).
-
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Sarria. De estilo románico, ten planta e ábsida rectangulares e posúe un arco triunfal de medio punto con capiteis historiados con homes e animais. Destaca o retablo do s XVIII.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
loanza.
-
PERSOEIRO
Escritor sudafricano. Profesor de lingua e literatura sudafricanas en afrikaans en Amsterdam e Witwatersrand, escribiu Gestaltes en diere (Figuras e animais, 1942), Nuwe Verse (1954) e Tristia (1962).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten aspecto fresco e saudable.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calidade de lounzán.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro situado en San Cristovo de Lóuzara (Samos). Ramiro I e Ordoño I concedéronlle diversos privilexios.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro situado en San Xoán de Lóuzara (Samos).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro situado en Santiago de Compostela. Foi fundado polo bispo Sisnando I e a igrexa que se conserva foi reedificada polo mesmo bispo no s X e, en 1122, por Xelmírez. Posúe unha soa nave, de estilo románico con tímpano de entrada, labrado polo mestre Paris (1316) e modificado posteriormente.