"Fer" (Contén)

GALICIA

Militar. Xeneral, durante a Revolución de Setembro de 1868 participou no derrocamento da Raíña Isabel II. Tomou parte nas principais accións militares contra os independentistas cubanos e, de volta á Península (1881), foi gobernador militar de Ciudad Real e capitán xeneral de Castela a Vella e Galicia.

PERSOEIRO

Cronista portugués. En Peregrinação (1614) relatou as viaxes que realizou por Birmania, China, as Molucas, Siam e Xapón. É un documento importante sobre as xestas dos portugueses en Oriente durante o s XVI.

PERSOEIRO

Etnógrafo. Foi director de enfermaría do Hospital Geral de Santo António, director do Museu de Etnografia e História da Junta Distrital de Porto e presidente do Instituto de Etnografia de Porto. Das súas obras destacan Cantares do Minho (1937-1942), A Nau Catrineta (1954), A Chula, Verdadeira Canção Nacional (1962) e Ensaios etnográficos (1968).

1. Representación da esfera terrestre sobre un plano, mediante algún tipo de proxección xeométrica.

2. Representación dos hemisferios celestes sobre un plano, feita normalmente mediante unha proxección polar.

PERSOEIRO

Físico belga. Ideou un método estroboscópico para o estudo dos movementos vibratorios e inventou o fenaquistoscopio (1832). Estudou os fenómenos capilares das láminas delgadas e diversos fenómenos ópticos.

GALICIA

Escritor. Director da revista Aturuxo, colaborou en diversas publicacións con traballos en que trata temas galegos e canarios. Da súa obra destacan Un episodio de los tiempos celtas (1969), La historia de Canarias en episodios (1971), El cine en Canarias (1981) e Gallegos en Gran Canaria: memorias de la Casa de Galicia en Las Palmas de Gran Canaria (2000).

1. Que ten plumas.

2. Anorak enchido de plumas ou penuxe, xeralmente de ganso, ou doutro material térmico.

1. Que ten pole.

2. Que poliniza, especialmente referido ao animal que transporta o pole.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de León, Castela e León, cabeceira comarcal do Bierzo (62.175 h [2001]). Está situado na confluencia dos ríos Boeza e Sil na beira do Camiño de Peregrinación a Santiago. As principais actividades económicas son a industria metalúrxica, química, téxtil e mecánica. Destaca tamén a feira gandeira e as centrais térmicas. É a antiga Pons Ferrata, chamada así pola ponte de ferro do s XI que mandou construír Osmundo, bispo de Astorga, para facilitar o camiño aos peregrinos. En 1178 Fernando II doou a cidade aos templarios, que construíron un castelo. En 1340 Afonso XI doou a fortaleza ao conde de Lemos pero en 1486 os Reis Católicos incorporaron a vila á coroa. Contou con diversos hospitais para peregrinos. Do seu patrimonio cultural destaca, ademais do castelo declarado BIC en 1924, o Santuario de Nuestra Señora de la Encina. En canto á situación lingüística cómpre dicir que no municipio de Ponferrada hai algún núcleo galegófono e que na cidade vive un número indeterminado...