"Ea" (Contén)

PERSOEIRO

Dramaturgo francés. Destacou como escritor de farsas, comedias, bufonadas e pezas propias do teatro de vaudeville, xénero no que mostrou unha considerable habilidade para construír tramas e situacións nas que os personaxes sempre semellan estar no lugar inapropiado no momento menos axeitado, e que en moitas ocasións están relacionadas coas aventuras amorosas da burguesía acomodada. Entre os textos máis coñecidos destacan Tailleur pour Dames (Xastre para señoras, 1886), Le Dindon (1896), La Puce à l’oreille (Unha pulga na orella, 1907) ou Occupe-toi d’Amélie (Ocúpate de Amelia, 1908).

PERSOEIRO

Médico alemán. Foi profesor de anatomía patolóxica na Universidade de Copenhaguen. En 1926 recibiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía polas súas investigacións sobre o cancro.

CIDADES

Cidade do departamento de Lot, situada na rexión de Midi-Pyrénées, Francia (9.500 h [estim 2001]). Ten as súas orixes na fundación da abadía de Saint-Sauveur (s XI), ao redor da que se desenvolveu a vila. A importancia do patrimonio arquitectónico do centro histórico da vila fixo que en 1990 o goberno francés a incluíse dentro das Villes et Pays d’Art et d’Histoire.

PERSOEIRO

Político e economista. Accedeu ás Cortes en 1854 como membro do Partido Progresista. No Sexenio Revolucionario, foi nomeado ministro de Facenda (1868-1870), desde onde levou a cabo reformas modernizadoras. Polo Decreto Figuerola (19.10.1868), quedou configurado o primeiro sistema monetario español, baseado nunha unidade fiduciaria denominada peseta. Con respecto ao comercio exterior, suprimiu o dereito diferencial de bandeira, co que igualaba a fiscalidade que afectaba aos barcos nos portos españois, e tivo gran repercusión a súa reforma arancelaria de 1869, de tendencia librecambista. Finalmente, cómpre destacar o seu labor no campo da educación, ao fundar en 1846 a Escola Normal de Barcelona, e publicar diversas obras que contribuíron á normalización e unificación do ensino en España, entre as que destaca Elementos de gramática castellana. Foi presidente da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas desde 1898.

1. Cortar algo en filetes.

2. Decorar con filetes.

3. Facer a rosca dun parafuso.

PERSOEIRO

Duque de Orleans, de Chartres, de Valois, de Nemours e de Montpensier. Rexente de Francia durante a minoría de idade de Luís XV (1715-1723), durante o seu goberno puxo en práctica unha serie de medidas financeiras que levaron á facenda gala a unha grave crise, que acabou provocando a súa caída.

PERSOEIRO

Pintor grego. Atribúeselle a Batalla de Alexandre e Darío, que serviu de modelo para o mosaico do s III a C localizado en Pompeia.

IGREXAS

Igrexa situada en Fisterra na aba do monte de San Guillerme. Construída a finais do s XII ou principios do s XIII en estilo románico, orixinariamente tiña unha soa nave e unha capela maior de planta rectangular. A nave está dividida en catro tramos por tres arcos apuntados; a cuberta é de madeira. Posteriormente, abriuse unha porta lateral no terceiro tramo e engadíronse as capelas: a finais do s XIV construíronse a capela maior e a de Santa Lucía, cubertas con bóveda de crucería; a do Rosario de estilo plateresco; as de san Miguel e as Angustias no primeiro tramo; e a do Santo Cristo, de finais do s XVII ou principios do s XVIII e na que se venera a imaxe do Cristo da Barba Dourada, cun tramo cuadrangular, formado por cruz grega con cúpula con lanterna, e un segundo tramo rectangular que comunica coa nave, cun arco decorado cunha tripla moldura cóncava, e co exterior por unha porta arquitrabada. Construíuse tamén unha sancristía á beira do altar maior e unha torre cuadrangular aos pés...

PERSOEIRO

Físico. En 1842 conseguiu imaxes impresas a partir de daguerrotipos. Traballou con J. B. C. Foucault no campo da óptica e fixo a primeira medición da velocidade da luz no aire. Probou que o efecto Doppler se pode utilizar para medir a velocidade radial das estrelas. Estudiou tamén a dilatación dos cristais e a polarización da luz.

1. de flanquear.

2. 1. Aplícase ao escudo dividido por dúas liñas verticais que delimitan, xunto cos costados respectivos, dúas partes laterais (flancos) dun ancho dunha quinta parte do escudo.

   2. flanqueado angulado

      Aplícase ao escudo flanqueado con liñas de división formando cada unha un ángulo obtuso, e no que os vértices destes ángulos distan entre eles un terzo do ancho total do escudo.

   3. flanqueado curvado

      Aplícase ao escudo no que as liñas de división son curvas e a distancia mínima entre elas é dun terzo do ancho total do escudo.

1. Estar situado algúen ou algo aos lados ou flancos.

2. Ir algo ou alguén ao longo do flanco, en paralelo a el.

3. Protexer ou atacar os flancos dunha unidade en marcha ou os accesos á zona da marcha con destacamentos.

1. Simular alguén unha inclinación amorosa por coquetería ou como simple pasatempo.

2. Ter unha relación pasaxeira e superficial con alguén ou unha inclinación amorosa durante pouco tempo.

1. de florear.

2. Que ten debuxos de flores.

3. Aplícase ao estilo ou á lingua con moitas figuras retóricas.

1. Adornar unha cousa con flores pintadas, esculpidas ou bordadas.

2. Obter, por medio da peneira, a fariña primeira e máis sutil.

3. Adornar a linguaxe con figuras literarias.

4. Adornar unha melodía con notas suplementarias.

5. Facer vibrar a punta da espada ou doutra arma, especialmente en esgrima.

6. Botar flores unha planta.

7. Facer soar dúas ou tres cordas da guitarra con tres dedos de xeito continuo, repetindo unha figura musical.