"Rin" (Contén)

PERSOEIRO

Xurista e humanista checo. En O práviech, o súdiech i o dskách země české knihy devatery (Nove libros sobre as leis, sobre os tribunais e sobre os rexistros do reino de Bohemia, 1495-1499), reflectiu a organización xurídica checa, con connotacións antixermánicas e democráticas.

DISTRITOS

Distrito unitario de Inglaterra, Reino Unido (176 km2; 191.080 h [2001]). Ten industrias metalúrxicas, fundicións de aluminio e industrias químicas e téxtiles.

PERSOEIRO

Crítico e historiador da arte alemán. Partiu da pura visualidade da escola de Viena, pero decantouse cara á teoría da Einfühlung ou empatía, postulada por Theodor Lipps (1903-1906), integrándoa co concepto de abstracción nunha dialéctica de tipo binario. Desenvolveu esta teoría en Abstraktion und Einfühlung (Abstracción e empatía, 1908).

1. Relativo ou pertencente a Xenebra ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Xenebra.

1. Instrumento destinado á introdución ou á extracción de substancias líquidas en condutos, cavidades ou tecidos do organismo. Consiste nun tubo cun émbolo desprazable que remata nunha cánula estreita en que se engancha algún accesorio como unha agulla ou un trocar.

2. Instrumento semellante que ten diversos usos.

1. Mollar algo ou a alguén cunha xiringa.

2. Amolar a alguén.

1. Relativo ou pertencente aos xirínidos.

2. Insecto da familia dos xirínidos.

3. s

PERSOEIRO

Emperador bizantino (685-711), fillo de Constantino IV Pogonato. Vencido nunha revolta provocada pola súa política antiaristocrática, exiliouse pero volveu coa axuda dos búlgaros (705) e comezou unha dura vinganza, que causou unha nova rebelión.

GALICIA

Historiador da arte. Doutor en Historia da Arte e catedrático na Universidade da Coruña desde 1995, especializouse na arte románica e protogótica galega. Forma parte do Consello de Fábrica da catedral de Santiago de Compostela e participou na reconstrución do coro pétreo do mestre Mateo. Das súas obras destacan La arquitectura románica en Lugo (1983), El coro del maestro Mateo (1990), con R. Otero Túñez, El camino de Santiago del Norte en la provincia de Lugo. Ruta de la Costa (1994), Santiago de Compostela en la Edad Media (2002) e Los caminos a Compostela: el arte de la peregrinación (2003). É académico numerario da Real Academia Gallega de Bellas Artes de Nuestra Señora del Rosario, á que representa no Consello da Cultura Galega, e correspondente da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.