"AN" (Contén)

Nimbo de forma almendrada ou ovalada que rodea a figura do Pantocrátor, na arte paleocristiá, bizantina e románica.

Nome que reciben as plantas do xénero Mandragora, da familia das solenáceas.

Xénero de plantas herbáceas perennes, da familia das solanáceas, que presentan as raíces napiformes e dispostas e as follas simples, oblongas, lanceoladas e roseta basal. As flores son campanuladas, pedunculadas e de cor violácea, e o froito en baga amarela ou alaranxada. Teñen propiedades narcóticas. Comprende dúas especies, M. officinarum, de Dalmacia, e M. autumnalis, da parte sudoccidental da Península Ibérica e doutras rexións mediterráneas.

Ponte situada na parroquia de Mandrás, no concello de San Cristovo de Cea, sobre o río Barbantiño. Construíuse para dar continuidade ao Camiño Real de Ourense a Santiago. Ten un só van, de arco de medio punto de cantería.

Mamífero da orde dos primates que mide 1 m de lonxitude e pesa uns 50 kg. É moi robusto e está dotado dunha gran forza muscular, cunha cabeza moi grande e viseira supraorbital marcada. O fociño é alongado, de cor negra nas femias e vermello cunhas protuberancias cutáneas laterais azuis nos machos. O pelame é longo e pouco denso, dunha cor terrosa no dorso e os flancos, amarelenta no peito e abrancazado no ventre. Habita nas selvas de África occidental, e aliméntase dunha gran variedade de plantas e pequenos animais. De costumes sedentarios, habita en grupos de ata 50 individuos, dirixidos por un macho vello. Ten un carácter agresivo e irritable.

Persoa que se encarga de manexar a mandriladora.

Máquina que se emprega para mandrilar metais. Está constituída por unha base, un montante, en que está o cabezal que acciona a broca, e unha táboa onde se fixa a peza a mecanizar. A broca ten un movemento de rotación, mentres que o movemento de avance é realizado pola táboa portapeza ou pola mesma broca. Para situar a peza en relación coa broca de mandrilar, desplázase a táboa nas mandriladoras de montante fixo, ou ben o montante nas mandriladoras de montante móbil. As mandriladoras múltiples fan diversas operacións ao mesmo tempo.

Ensanchar ou pulir o burato dunha peza de metal cun mandril ou mandriladora.

Acción de manducar.

Inxerir alimentos sólidos.

Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde ás voces ‘mandar’ e ‘ordear’.

Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘mando’.

Composto químico que pertence ao grupo dos ditiocarbamatos e que actúa como funxicida de acción foliar e mellora o aspecto dos cultivos a tratar. Está autorizado nun gran número de cultivos, tanto herbáceos como leñosos. Pode presentar problemas de fitotoxicidade nalgunhas variedades de pereira, cucurbitáceas e plantas do tomate. Tamén se aplica en tratamentos posteriores á colleita na desinfección de sementes para sementar.