"AN" (Contén)

1. Calquera sal do ácido mangánico. Os manganatos obtéñense por fusión do MnO 2 con álcalis en presenza do aire, ou dun axente oxidante, segundo a reacción MnO 2 + 2KOH ⎯⎯→ >300ºC K 2 MnO 3 + H 2 O; 2K 2 MnO 3 + O2 →2K 2 MnO 4 .

2. Anión de fórmula MnO 4 2 que se pode considerar derivado formalmente do ácido mangánico por pérdida dos hidróxenos.

1. Elemento metálico que pertence ao grupo VII B da táboa periódica, xunto co renio e tecnecio, e que se coñecía antigamente como mangano, de número atómico 25 e peso atómico 54,938. É de cor gris con refrexos vermellos, e preséntase en tres variedades alotrópicas: a forma , cúbica, estable por debaixo de 742°C, a forma , tamén cúbica, estable no intervalo 742-1191°C e a forma , tretagonal, do manganeso electrolítico, quen é estable por enriba dos 1191°C. O manganeso está moi difuso na natureza, e é indispensable para a vida; os principais minerais son a hausmannita, a pirulosita, a braunita e a manganita. Na industria obtense por redución dos óxidos ou por aluminiotermia. O manganeso é un elemento reactivo de comportamento similar ao ferro. Presenta todas as valencias, do 1 ata o 7; os óxidos de valencia 2 e 3 son básicos, os de valencia 4, 6 e 7 forman os anhídridos ácidos, e as valencias 1 e 5 representan compostos complexos. Descompón a auga lentamente en frío,...

2. Pos negros que se obteñen por calcinación do Mn(NO 3 ) 2 . Na natureza o dióxido de manganeso forma a pirulosita.

3. Sólido delicuescente de cor verde, que se obtén por tratamento do sesquióxido de manganeso con ácido sulfúrico; en presenza de auga hidrolízase, segundo a ecuación Mn 2 (SO 4 ) 3 + 2H 2 O ⇋ MnSO 4 + MnO 2 + 2H2SO 4.

1. Relativo ou pertencente ao manganeso.

2. Que contén manganeso.

3. Aplícase aos compostos de manganeso nos que este actúa con valencia ou número de oxidación de +3 ou +6.

1. Calquera sal do ácido manganoso. Os máis coñecidos son os alcalinos, que se obteñen por fusión do dióxido de manganeso cun hidróxido alcalino, segundo a reacción MnO 2 + 2KOH ⎯⎯→ ~300ºC K 2 MnO 3 + H 2 O.

2. Anión de fórmula MnO 3 = , que se pode considerar derivado formalmente do ácido manganoso por perda de todos os hidróxenos.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Destacou polo seu desenvolvemento de personaxes dunha grande intensidade dramática. Participou nos filmes Riso amaro (1948), Il processo di Verona (1962), Le streghe (1967), Morte a Venezia (1971), Ludwig (1972) e Occi Ciornie (1987).

1. mangan(o)-.

2. Forma prefixada que indica a presenza de manganeso divalente (Mn 2+ ).

1. Relativo ou pertencente ao manganeso.

2. Que contén manganeso.

3. Aplícase aos compostos de manganeso nos que este actúa cunha valencia ou número de oxidación de +2.

4. Ácido que se obtén mediante a reacción MnO 2 + H 2 0 → H 2 MnO 3 .

1. Poñer o mango a unha ferramenta ou apeiro.

2. 1. Dar un golpe de xeito intencionado.

   2. Tirar un obxecto a algo ou a alguén.

   3. Deixar algo pendurado dun sitio. 

   4. Comer avidamente e con moita présa.

   5. Colocar un obxecto nun lugar.

   6. Estar ocioso ou sen realizar ningún traballo. OBS: Utilízase en construcións negativas.

1. Relativo ou pertencente aos mangbetu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo mangbetu.

3. Pobo que habita as ribeiras do Uelé, afluente do Congo, na República Democrática do Congo. Dedícanse á agricultura, traballan a madeira, o coiro e o marfil e tamén son comerciantes. A súa organización social é moi complexa e fortemente xerarquizada.

4.   Lingua do phylum nilo-sahariano que fala o pobo mangbetu.

PERSOEIRO

Actor. Coñecido como Marcel Marceau, especializouse no mimo, e creou o personaxe de Bip, co que mesturaba a sensibilidade romántica coas situacións tráxicas. Destacan os seus espectáculos Paris qui rit, Paris qui pleure (1959), Le danseur de tangos (1972) e The Bowler Hat (2000). Traballou tamén na serie televisiva First Class (1984) e nos filmes Barbarella (1968), Silent Movie (1976), Elogio della pazzia (1986) e Kinski Paganini (1989).