"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e político, fillo de José Ezpeleta Veira de Galdeano. Foi capitán xeneral de Catalunya (1883), gobernador de Cuba (1838-1840), senador e ministro de Mariña (1852).

GALICIA

Xeólogo. Paxe na corte de Carlos IV, en 1810 exiliouse en Francia xunto co secretario de Xosé I Bonaparte. Entre 1826 e 1827 dirixiu a fábrica de cristais de Aranjuez e en 1828 levantou o plano das minas de Riotinto. Comisionado en 1830 por Fausto Elhuyar, pasou cinco anos na escola de minas de Freiberg. Destacado paleontólogo, traduciu e ampliou Elementos de Geología (1847), de Charles Lyell, co que representou en España a posición máis estrita das concepcións actualistas, e escribiu Ensayo de una descripción general de la estrutura geológica del terreno de España en la península (1850-1857), onde realizou o primeiro catálogo de fósiles de España composto por máis de catrocentas especies. Foi membro fundador da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales (1847).

GALICIA

Artista plástica. Licenciada en Belas Artes na especialidade de pintura pola Universidade de Vigo (1993-1998), cursou estudios de historia da arte na Universidade de Santiago de Compostela. A súa obra parte da concepción da fisura e da liña como creadoras do espacio, coas figuras que nel se localizan, e do tempo. Entre as mostras colectivas nas que participou cómpre destacar a Mostra de Gravado Encre et bullets (Liexa, 1996), Visións de Futuro (Vigo, 1997), Novos Valores da Bienal de Pontevedra 1998, I Certame Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela, 2001) e Mulleres: entre os soños e a maxia (Pontevedra, 2002). Realizou exposicións individuais en Pontevedra e Santiago de Compostela. Entre outros galardóns recibiu a bolsa da Deputación de Pontevedra Novos Valores (1999) e o premio e a adquisición da obra na V Bienal Pintor Laxeiro (2001). A súa obra está presente, entre outras coleccións no Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín e na Deputación de Pontevedra.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano, fillo de Fabio Máximo Verrugoso. Participou na Batalla de Cannas como tribuno. Elixido cónsul no 213 a C, recuperou Arpi das mans de Aníbal. No 203 a C foi nomeado augur.

PERSOEIRO

Político e xeneral romano. Foi cónsul no 322 a C durante a Guerra Samnita, na que conseguiu unha importante vitoria. Ditador no 315 a C, durante o seu segundo consulado (310 a C) derrotou os tarquinios e os etruscos co apoio dos umbros. Exerceu de novo o consulado (308 a C) e preocupouse pola restauración das tradicións sociais da antiga Roma (304 a C). No seu derradeiro consulado (295 a C) derrotou en Sentinum os samnitas, os etruscos e os galos.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Cónsul no 142 a C, enfrontouse con Viriato durante o seu proconsulado e foi derrotado na Lusitania (140 a C). Tivo que aceptar as condicións de paz impostas por Viriato e recoñeceu a súa independencia e os límites do seu territorio.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Coñecido como Cunctator, durante o seu primeiro consulado (233 a C) venceu os ligures. Volveu ao consulado no 226 a C. Durante a Segunda Guerra Púnica, foi nomeado ditador despois da derrota en Trasimeno (217 a C) e comezou unha campaña de desgaste contra os cartaxineses. Cónsul de novo no 215 a C e no 214 a C, enfrontouse cos cartaxineses, reconquistou Tarento e castigou o apoio dos seus habitantes aos cartaxineses. Despois do seu quinto consulado (209 a C) opúxose ao proxecto de Escipión Africano de atacar as bases de Aníbal en África.

PERSOEIRO

Político e historiador romano. Combateu contra os galos (225 a C) e participou na Segunda Guerra Púnica. Despois da derrota de Cannas, o Senado enviouno a Delfos (216 a C). Escribiu en prosa a primeira historia de Roma, Anales (205 a C), que comprendía dende a fundación da cidade (747 a C) ata o comezo da Segunda Guerra Púnica. Foi publicada inicialmente en grego e logo traducida ao latín.

PERSOEIRO

Infante de Castela, fillo de Fernando III e Leonor de Suabia. Trasladouse en 1240 aos territorios de Suabia e despois participou xunto ao seu irmán Enrique o Senador e Conrado V no fallido intento de recuperar Sicilia. Trala súa volta a Castela, foi executado por orde de Afonso X o Sabio.

PERSOEIRO

Nobre castelán, fillo ilexítimo de Afonso XI e Leonor de Guzmán. Señor de Haro e mestre de Santiago, fundador da liñaxe dos Enríquez, participou en 1354 na rebelión da nobreza contra Pedro I o Cruel.

PERSOEIRO

Nobre aragonés, fillo ilexítimo do rei de Sicilia Martiño I o Novo. Conde de Luna, educado xunto ao seu avó, o rei aragonés Martiño I o Humano, foi un dos candidatos no Compromiso de Caspe. Trala elección de Fernando de Castela, enfrontouse aos Trastámara polo que se expatriou en Castela.

GALICIA

Industrial. Fundou en Vigo a Sociedade Anónima La Artística (1906). Membro da corporación municipal con Gregorio Espino en 1923, foi tenente de alcalde. Presidiu a Asociación Metalgráfica Española e a Cámara de Comercio, Industria e Navegación (1930-1947). Foi conselleiro de FENOSA e do Banco de Vigo e, en 1938, membro do Consejo Nacional de Crédito.

GALICIA

Pintor. Dirixiu, entre outras obras, a decoración das salas do pazo do arcebispo Alonso III de Fonseca, que realizou Francisco López (1520), e proxectou a reforma da fachada do Obradoiro da catedral compostelá que realizou M. de Blas (1520). Atribúenselle as táboas do Lavatorio e da Oración na horta da capela de San Fernando.

FILOSOFOS

Filósofo xudeu. De orixe española, das súas obras destacan a compilación relixioso satírica do Séfer   ha-měbaqqeš (Libro do escudriñador da verdade), Séfer ha-Nefes (Libro da alma) e Iggéret ha-musar (Epístola moral).

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi autor dos palacios da Exposición Universal de Barcelona de 1888. A súa obra evolucionou dende o emprego do ferro e a madeira á vista ao modernismo.