"López" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 371.

  • PERSOEIRO

    Actor cinematográfico. Logrou o éxito internacional polos seus traballos en Francia. Gañou o premio César 1998 ao actor máis prometedor por Western (1997), e o premio ao mellor actor europeo por Harry, un ami qui vous veut du bien (2000). Tamén traballou en Arde, amor (1999), Solo mía (2001), Dirty Preety Things (2002) e Chemins de traverse (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Empresario. Propietario da Compañía Transatlántica Española, axudou economicamente á monarquía española en 1898 e durante a Guerra de Marrocos. Ligado á Igrexa, fundou a Acción Católica de España, o Centro de Defensa social e a Confederación Nacional de Sindicatos Católicos. Durante as folgas de 1917 organizou a Defensa Cidadá. En 1948 expedíronse en Roma os documentos para incoar a súa beatificación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e editor. Mestre de Carles Riba, fundou xunto con Joaquim Folguera La Revista. Os seus primeiros libros tiveron moito eco entre os críticos e unha ampla influencia literaria. Escribiu Cants i al·legories (1917), Invocació secular (1926) e Epifania (1936).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. En 1802 foi pintor de cámara e Fernando VII confirmouno como pintor oficial da corte. Cultivou a pintura relixiosa, a histórica e a alegórica en grandes composicións ao fresco, como Carlos III poniendo su orden bajo el patrocinio de la Inmaculada, e o retrato, xénero no que se destacou e do que sobresaen os retratos Don Vicente Blasco e General Narváez. Foi director do Museo del Prado, profesor de debuxo da Raíña María Isabel de Braganza e de Isabel II, e membro das academias de Madrid, València, Zaragoza e Roma.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e avogado. Foi nomeado secretario técnico da presidencia do goberno español (1956) e foi comisario do proxecto de desenvolvemento desde 1962. Ministro sen carteira desde 1965, foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores en 1973, pero cesou despois da reestruturación que se produciu a raíz do asasinato de Carrero Blanco, en decembro dese ano. Elixido deputado por Barcelona por Alianza Popular (1977), participou na redacción do Estatuto de Autonomía de Catalunya (1978). En 1982 fundou o Club Conservador de Barcelona e foi membro da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación e do Consello Internacional de Ciencias Sociais da UNESCO. Das súas obras destaca Política y desarrollo (1970), La larga marcha hacia la Monarquía (1977), El principio del fin (1992) e Claves de la Transición (1993).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e xornalista. Foi un dos fundadores de El Europeo. En Madrid foi redactor da Revista Española e en 1833 fundou El vapor, que dirixiu en Barcelona. Desenvolveu unha teoría do romanticismo que propugnaba o medievalismo e o cristianismo e, á vez, unha actitude conciliadora e cosmopolita, propia do eclecticismo. Escribiu poemas neoclásicos, novelas históricas, como Los bandos de Castilla o el caballero cisne (1830), inspirada en Ivanhoe, a novela costumista Las señoritas de hogaño y las doncellas de antaño (1832) e Memorias del príncipe de Wolfer (1839).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Psiquiatra e profesor. Presidente da Asociación Mundial de Psiquiatría, defendeu teses, no terreo moral, dun carácter católico integrista e en 1940 fundou a revista de psiquiatría Actas Españolas de Psiquiatría da que foi director. Escribiu La agonía del psicoanálisis (1945), La angustia vital (1950), El libro de la vida sexual (1968) e Tratado de psiquiatría (1982).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Economista. Profesor de economía aplicada na Universidade de Santiago de Compostela, desde 1999 dirixe o Instituto Universitario de Estudios e Desenvolvemento de Galicia (IDEGA). As súas investigacións céntranse nos campos da economía e política agraria, desenvolvemento rural e economía rexional. Escribiu Movilidad de la tierra y dinámica de las estruturas agrarias en Galicia (1996) e, xunto a X. M. Fernández Leiceaga, Estrutura económica de Galicia (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Foi redactor xefe e xefe de informativos da Radio Autonómica Galega e coordinador de información en Radio Galicia de Santiago de Compostela. Foi galardoado co Premio Galicia de Xornalismo (1985) á mellor programación radiofónica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar. Cabo de artillería, foi asistente do xeneral Joan Prim i Prats e foi ferido durante o atentado que lle custou a vida a Prim, en 1870.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Enxeñeiro. Experto en telecomunicacións, é conselleiro e vicepresidente de Unión Fenosa e presidente da operadora telefónica R. Forma parte tamén dos consellos de administración de Ufinsa, Retevisión, Amena e Madritel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Mestre de capela e compositor. Sucesor de Buono Chiodi, foi mestre de capela da Catedral de Santiago de Compostela e comezou a compoñer en 1773, cando era alumno do Real Colegio de Música de Su Majestad. Compuxo preto de 560 pezas, entre misas, salmos, motetes, vilancicos, lamentacións, recitativos e arias profanas e da súa obra destaca o Libro de órgano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bailarina. Máis coñecida polo seu nome artístico, La Argentinita, interpretou obras de Korsakov, Falla e Granados. Vinculada ao grupo de artistas e escritores da Xeración de 1927, adaptou aos seus espectáculos cancións do s XVIII, letras de Lope de Vega e as cancións populares de García Lorca. Destacan os seus espectáculos Las calles de Cádiz, Sevillanas del siglo XVIII, El café de Chinitas e El rango del escribano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Un dous representantes mais emblemáticos da pintura identitaria galega, foi un pintor singular e extraordinariamente prolífico que adicou a súa vida á proxección pictórica de Galicia e as súas xentes. Excepcionalmente dotado para a arte, sendo aínda un neno gañou pola súa técnica bolsas na Escola de Artes de A Coruña, e na senlleira Academia de Belas Artes de San Fernando de Madrid e mais tarde ampliou estudos en Italia, Francia e Países Baixos. Durante a década dos 50 e 60 expuxo en numerosas ocasións en salas de Galicia, España, Portugal, Cuba… e todas as súas exposicións levaban o nome de Xentes e Cousas de Mar así como todos os títulos das súas obras eran en galego,algo pouco habitual nos pintores da época, e sempre o acompañou un abraiante éxito de crítica e público. Anque refuxia a asistencia a certames e premios en 1961 coma motivo da celebración da Feira do Mar, obtivo ou primeiro premio pola decoración mural do pavillón de Vigo, e unha primeira medalla co óleo “Os rapaces”....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista e avogado. Colaborou no Diario de Toledo, onde se fixeron moi populares os seus artigos de opinión e costumes co pseudónimo de Luaces. Posteriormente, colaborou en ABC, El Alcázar e, co pseudónimo de Acicate, en La Codorniz. A súa achega máis importante á prensa española foi a invención do formato tabloide, aceptado logo da saída de El País, xornal no que foi o seu primeiro director de maquetación. Publicou A prensa plural (1980), La prensa en la ditadura (1986), Manual del periodista activo (1987), Para comprender o pensamento franquista na prensa (1989) e El éxito del formato tabloide (1990).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Comerciante, navieiro e banqueiro. Marchou a Cuba en 1831 onde fixo unha gran fortuna, grazas ao transporte marítimo e ao tráfico de escravos. En Barcelona formou parte da comisión organizadora da Liga Nacional desde 1873, organismo de defensa dos intereses coloniais españois nas Antillas e opostos á abolición da escravitude. En 1864 foi un dos fundadores do Crédito Mercantil, en 1876 creou o Banco Hispano-Colonial e en 1881 fundou a Compañía Xeral de Tabacos de Filipinas. En 1878 foi nomeado marqués de Comillas e, en 1881, agregóuselle o título de grande de España e pasou a ser senador.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora. Colaborou en diversas publicacións filolóxicas, como Emérita e Estudios de Filología Latina. Das súas obras destacan Terencio, Eunuchus (1977), a edición crítica da Fabularum Togatarum Fragmenta (1983), Rosalía de Castro. Documentación biográfica y bibliográfica crítica (1991), Rosalía de Castro. Obra galega completa (1992) e Rosalía de Castro. Estudios sobre a vida e a obra (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político. Emigrou a América e despois de residir en Montevideo instalouse en Madrid en 1881. Afiliado ao Partido Liberal, co apoio de Canalejas foi elixido deputado polo distrito da Coruña en sete ocasións, entre 1898 e 1920. Director xeral de Agricultura, foi tamén presidente do Ateneo de Madrid (1890-1892). Dirixiu os diarios El Correo e Diario Universal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Profesor e escritor. Doutor en Filosofía e Teoloxía na Univesidade gregoriana de Roma e en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid, estudiou no Seminario Conciliar de Lugo e ordenouse sacerdote en 1925. Da súa obra destacan Las oraciones gramaticales en los clásicos latinos (1928), Q. Tulii Ciceronis. Comentariolum Petitiones (1951) e Brevísima sinopsis de Prosodia y Métrica épica (1953).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Industrial e político. Marchou a Madrid en 1840 e montou unha factoría para a elaboración de chocolate e produtos de pastelería. Na década de 1870 converteuse nun dos principais industriais do país. Deputado polo distrito de Sarria (1872-1873 e 1876-1879), foi designado senador vitalicio en 1883. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica, a Encomienda de Isabel la Católica e a Legion d’Honneur.

    VER O DETALLE DO TERMO