"Loxia" (Contén)

Sistema ideolóxico iniciado por Franz-Joseph Gall (1758-1828). Fundaméntase na doutrina das localizacións cerebrais, segundo a cal, as distintas funcións cerebrais sitúanse nunhas áreas determinadas e existe un paralelismo entre o grao de desenvolvemento destas áreas e a intensidade de funcións que radican nelas. Deste xeito, mediante un exame da morfoloxía externa da caixa cranial, poderíanse descubrir as tendencias innatas dos individuos, determinar o seu carácter e a súa capacidade mental. Tentou aplicarse á educación e á criminoloxía, e, aínda que foi desacreditada como práctica científica, conservou a súa popularidade, especialmente nos EE UU durante o s XIX, e orixinou outras disciplinas pseudocientíficas, como a craniometría e a antropometría.

Arte que consiste en investigacións que se fan para predicir o futuro.

Ciencia que estudia a formación e o comportamento do xeo e as diversas formas en que este se presenta na natureza (inlandsis, glaciares, icebergs, etc). O xeo está formado por numerosos cristais con estruturas moi complexas; a causa da presión, que é moi elevada en determinadas concentracións de xeo, experimenta un tipo determinado de metamorfismo que o fai altamente consistente, e o seu comportamento non se afasta moito do observado nalgúns tipos de rochas. Pódense ver distintas capas, correspondentes a diversos períodos climáticos.

Campo dentro da lingüística diacrónica e da lexicoloxía histórica, que mide o tempo pasado entre os estadios dunha lingua por medio de formas que son identificables etimoloxicamente, ou ben que tenta determinar os cambios lingüísticos para establecer os sistemas léxicos.

Estudio do carácter dunha persoa a través da súa escritura. Baséase no principio de que certos movementos físicos do home se relacionan coas súas disposicións psíquicas. Todos os impulsos que proceden do cerebro dan unha resposta muscular que condiciona á man a uns trazos concretos. Pódese interpretar a escritura cun conxunto de trazos con interrelacións dinámicas. Considérase como o creador da grafoloxía o francés Jean-Hippolyte Michon (1806-1881), pero quen lle deu un impulso definitivo foi Jules Crépieux-Jamin (1859-1940), quen distinguiu sete xéneros gráficos fundamentais (velocidade, presión, dirección, dimensión, continuidade, forma e disposición) e unhas cento setenta e cinco especies.

Redución anómala dunha ou de dúas articulacións semellantes ou repetidas cando posúen consoantes iguais. Por exemplo: o cultismo idolatría (< ĪDOLOLATRĪA), o latinismo vulgarizado misere nobis (< MISERERE NOBIS) e as patrimoniais herdar (< HĒRĒDĬTARE) e soá (< SŬBSOLĀNA). OBS: Tamén se denomina haplolalia ou condensación asimiladora.

Estudio das fontes históricas relativas aos santos.

Rama da Astronomía dedicada ao estudo das ondas sísmicas xeradas no interior do Sol. Do seu estudo obtense información sobre o funcionamento interno da estrela e dos procesos que orixinan as reaccións nucleares e o vento solar.

Parte da zooloxía que trata do estudo e a descrición dos helmintos.

Parte da medicina dedicada ao estudo dos elementos do sangue e ao estudo clínico e ao tratamento das enfermidades producidas polas alteracións destes elementos. Ás técnicas hematolóxicas habituais (contas globulares ou estudios de frotis sanguíneos e medulares), uníronselle os avances da bioloxía, da química e da electrónica, que permitiron novos estudios de antíxenos e de anticorpos, de cultivos de tecidos, etc, á vez que se fixeron numerosos estudios sobre a coagulación sanguínea. Estes avances repercuten no estudo clínico dos trastornos comunmente chamados enfermidades do sangue. Os transplantes de medula ósea mostráronse eficaces no tratamento dalgunhas destas enfermidades e de certas aplasias medulares.

Estudio ou tratado das células do sangue.

Estudio das festas relixiosas.

Estudio do fígado e das enfermidades que lle afectan.

Estudio histórico e doutrinal sobre os herexes.

Parte da zooloxía que estudia os anfibios e os réptiles desde o punto de vista anatómico-morfolóxico, filoxenético, evolutivo, embriolóxico, fisiolóxico e ecolóxico.

Condición de heterólogo.

hidrografía.

Rama da meteoroloxía que estudia os produtos da condensación e sublimación do vapor de auga atmosférico.