"Perez" (Contén)

GALICIA

Xornalista e escritor. Emigrou a América e estableceuse en Arxentina en 1893. Colaborador en diversos xornais e revistas, como El Eco de Galicia e Almanaque Gallego, da súa produción destacan A la vejez, viruelas (1890) e La Revolución Malezalera (1909).

GALICIA

Xurista, xornalista e político. Foi director xeral de Prisións e creou a Escola de Criminoloxía. Foi deputado por Ourense en doce lexislaturas entre 1872 e 1919 e fundou o xornal El Miño (1898), desde onde defendeu as ideas de U. Montero Ríos. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Director de orquestra. Formado en Madrid, Múnic e Viena, exerceu como director da Orquesta Sinfónica de Asturias (1980-1988), director invitado da Orquesta Nacional de España (1987-1988), director titular e artístico da Orquesta Sinfónica de Tenerife, desde 1986, e simultaneamente, desde 1993, director musical da Orquestra Sinfónica de Galicia. Dirixiu, entre outras, a Philharmonia e a Royal Philharmonic de Londres, a Verdi de Milán, a Sinfónica de Berlín e Sinfónica de Helsingborg (Suecia). Recibiu o Premio Ondas (1992), o Premio Nacional de Música no apartado de interpretación (1995) e a Medalla de Oro de las Bellas Artes (1999).

PERSOEIRO

Historiador de cine. Secretario da asociación 100 Años de Cine e presidente da Asociación Española de Historiadores de Cine, asesorou os festivais cinematográficos de Valladolid, Bilbao e València. Da súa produción destacan Abrir las puertas del mar: guión para un cortometraje (1970), en colaboración con Francisco Llinas; El cinema de Edar Neville (1982), El cinema de Luis Marquina (1983), e Berlanga (1999); a recompilación Antología crítica del cine español: 1906-1995 (1997); e como coordinador, Gonzalo Torrente Ballester y el cine español (2000) e Tragedia e ironía: el cine de Nieves Conde (2003).

PERSOEIRO

Arquitecto. Asociado con Jerónimo Junquera desde 1973, buscaron solucións ao problema da vivenda colectiva. Realizaron bloques de vivendas como os da rúa Rafael Finat (Madrid, 1973-1984) e a ordenación da illa de La Cartuja. O seu estilo caracterizouse pola permeabilidade evolutiva das súas construcións e a adecuación destas ao ambiente en que se localizan. Membro do Patronato da Fundación García Lorca, dos seus numerosos proxectos destaca a rehabilitación e a reforma da Biblioteca Nacional (1986-1992).

GALICIA

Escritor e editor. Licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela e exerceu en Ourense. Encadrado polos críticos dentro da xeración rexionalista, foi un dos primeiros escritores deste grupo que apostou pola prosa. Colaborou inicialmente en O Tío Marcos da Portela e publicou nel poesía e prosa, centrada sobre todo en cuestións literarias ou relacionadas coa agricultura. Despois do seu enfrontamento con Valentín Lamas Carvajal pasou a colaborar en El Derecho e fundou e dirixiu El Diario de Orense e Las Burgas. Como editor elaborou a Biblioteca Verde y Rosa, en que apareceron algunhas das súas obras e outras de Francisco Álvarez de Nóvoa. Na súa obra narrativa pretendía introducir novos elementos estéticos e formais, sobre todo no conto, onde realizou unha importante análise psicolóxica dos personaxes, tentando adaptalos á lingua coloquial. Por outra banda cómpre salientar o impresionismo dos seus relatos, o colorido e as descricións...

GALICIA

Ceramista. Traballou na pintura e na música pero centrouse na cerámica co modelado de barro. A súa obra caracterizouse pola temática popular e a sinxeleza. Traballou con Maximino o Bolica e con Lelo de Beloi, co que aprendeu a técnica da cocción e a empregar os óxidos. Da súa produción destaca Nadal (1982).

GALICIA

Xurista. Maxistrado e notario da Coruña, foi deputado nas Cortes polo distrito de Chantada (1903-1905). Defensor do dereito foral galego, a súa obra está baseada nos testemuños reais que foi recollendo das sentenzas xudiciais dos tribunais galegos. Da súa produción destacan Ponencia sobre foros (1899), El derecho foral de Galicia (1915) e Proyecto de Apéndice al Código civil aprobado por la Comisión especial del Derecho foral de Galicia (1915).

PERSOEIRO

Músico cubano. Despois de iniciar a súa carreira en diversas orquestras de La Habana, en 1943 incorporouse á Orquesta Casino de la Playa, dirixida por Liduvino Pereira. Na súa música incorporou elementos do swing ao jazz para crear o mambo, polo que se coñeceu como “o rei do mambo”. Viaxou a México, onde formou unha das orquestra coa que difundiu o mambo por todo o mundo, sobre todo en EE UU. Da súa discografía destacan Qué rico el mambo (1949), Cerezo rosa (1955) e Corazón de melón (1959).

PERSOEIRO

Impresor. Comezou traballando nos obradoiros da Viúva e fillos de Riego. A partir de 1807 fíxose cargo dese mesmo obradoiro e comezou a editar a Gazeta de La Coruña (1808), un dos primeiros xornais da cidade, contrario ás   tropas napoleónicas. En 1811 editou un folleto de Jovellanos dirixido aos españois.

PERSOEIRO

Sacerdote e escritor. Especializado en teoloxía dogmática pola Universidad de Salamanca, pertenceu ao consello de redacción da revista Encrucillada, foi director da asociación e da revista Irimia e membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega. Das súas obras destacan A Xeración Nós. Galeguismo e relixión (1988), no que investigou o pensamento relixioso dos membros da Xeración Nós; Galegos e cristiáns: deus fratesque gallaeciae (1994), Do teu verdor cinguido. Ecoloxismo e cristianismo (1997), A romaxe de crentes galegos: de Irimia a Santa Margarida (1978-1997) (1998) e Con cordas de tenrura (2000).

GALICIA

Xurista e político. Presidiu a Sociedad para el Desarrollo Industrial de Galicia (SODIGA) e foi director xeral de Comercio Interior (1970-1973). Foi nomeado procurador en Cortes pola Organización Sindical Española en varias lexislaturas e en representación familiar por Pontevedra (1971-1977). Foi senador electo por Pontevedra en dúas lexislaturas (1977-1982) e membro da Comisión dos 9. Recibiu Gran Cruz del Mérito Civil.

PERSOEIRO

Xurista e historiador. Publicou estudos sobre dereito na España romana, historia da España goda e dereito castelán. Escribiu Historia de las instituciones sociales de la España goda (1896).

GALICIA

Político. Foi alcalde de Berlanga del Bierzo (1963-1965) e do concello de Ribeira (1975-1978 e 1987-1991), deputado no Parlamento de Galicia por AP (1981-1989), senador pola Coruña na IV lexislatura (1989-1993), deputado na Deputación Provincial da Coruña (1987-1991) e director xeral de Pesca (1983-1985).

GALICIA

Poetisa. Na súa obra reflicte algúns temas como a vida, a familia, a natureza e a amizade, sempre desde un punto de vista próximo á relixión. Colaboradora de El Álbum de la Caridad, El Almanaque Gallego e El Ángel del Hogar, escribiu Cantos de la infancia (1865), con prólogo de Manuel Murguía; Devocionario infantil (1867), dedicado ao príncipe de Asturias Afonso XII; e Horas perdidas (1874), en que inclúe diversas composicións de temática relixiosa. Foi galardoada con accésit en diversos certames literarios de Lleida e co loureiro de ouro nos Xogos Florais de Zaragoza (1874).

PERSOEIRO

Político. Formouse en Santiago de Compostela e foi alcalde da Coruña. Publicou El primer almirante de Castilla (1868) e Viaje a Egipto, Palestina y otros países de Oriente (1882-1883).

GALICIA

Escultor. Membro dunha familia de canteiros e carpinteiros, estudou na Escola de Artes de Oficios de Santiago de Compostela e foi alumno libre da Escuela de Bellas Artes de San Fernando. Das súas obras destacan a fonte pública da praza de Alfredo Brañas en Cambados (1925), O guerreiro celta (1928) e San Ero de Armenteira (1929).

GALICIA

Piragüista. Gañou a medalla de prata en K-1 500 m nos Campionatos do Mundo de Gainsville (2003), a medalla de bronce en K-1 500 m nos Campionatos de Europa de Poznan (2004) e participou nos Xogos Olímpicos de Atenas (2004). Recibiu a medalla de bronce da Real Orden del Mérito Deportivo.

PERSOEIRO

Político venezolano. Desde 1938 militou no Partido Democrático Nacional (PDN), que deu orixe a Acción Democrática en 1941. Foi presidente da República de Venezuela (1974-1979 e 1989-1993), nacionalizou a industria do petróleo e restableceu as relacións diplomáticas con Cuba. En 1996 foi procesado por un delito de malversacións e corrupción.

PERSOEIRO

Político, empresario e presidente do Real Madrid. É enxeñeiro de Camiños, Canles e Portos pola Universidad Politécnica de Madrid, na que impartiu clase como profesor de Fundamentos físicos das técnicas. En 1979 comeza carreira política afiliándose a UCD e obtendo diversos postos no concello de Madrid e no Ministerio de Turismo, Transporte e Comunicacións. En 1993 é nomeado presidente de OCP Construcciones SA. No ano 1994 presentouse por primeira vez ás eleccións á Presidencia do Real Madrid, aínda que non o conseguiu ata xullo de 2000, cando derrotou Lorenzo Sanz e foi reelixido en 2004. Os seus obxectivos nesta etapa foron mellorar as instalacións do Santiago Bernabeu e aumentar os ingresos procedentes do estadio, converter ao Real Madrid nun dos clubes mais ricos do mundo e fichar estrelas como Figo, Zidane, Beckham, ou Ronaldo. Nesta época o equipo gañou as ligas do 2001 e 2003 e a Copa de Europa do 2002, entre outras. En febreiro do 2006 Pérez dimitiu do Real Madrid, que non gañaba...