"Rab" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Santiago de Compostela no ano 1901 e que cesou a súa edición arredor do ano 1902. Primeiramente tivo o subtítulo de “Revista, Agrícola, Industrial y Social”, posteriormente modificouno polo de “Revista agrícola, práctica, industrial, social, ciencias sociales y sport” e nas súas últimas edicións saíu como “Revista Ilustrada de Agricultura Práctica”. Foi dirixida polo médico Leopoldo Salgués. En 1902, segundo a Asociación de Agricultores de España y la Cámara Agrícola de Madrid, estaba considerada como unha das catorce mellores revistas deste sector en España.

GALICIA

Militar e político. En 1852 ingresou na escola do Estado Maior, onde obtivo o grao de tenente coronel despois dunha serie de campañas en África. Como bolseiro do exército, estudiou en distintos armamentos militares de Francia, Bélxica, Holanda, Prusia e Portugal. Despois foi enviado a Filipinas, onde só estivo un ano por mor da súa elección como deputado pola Cañiza en 1863; deste xeito, ocupou o posto que fora do seu pai, Lourenzo de Cuenca. En 1876 foi destinado a Cuba como brigadier e xefe do Estado Maior da capitanía xeneral da illa, e posteriormente foi nomeado capitán xeneral de Canarias. Pouco antes da súa morte alcanzou o grao de tenente xeneral e xefe do cuarto militar da raíña rexente. Recibiu as cruces de San Juan e Carlos III.

1. Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘pemento picante’.

2. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘pemento picante’.

1. Cortar ou quitar o rabo a un animal.

2. Perder o rabo un animal.

1. Quitar aquilo que obstaculiza algunha cousa.

2. Quedar libre un conduto ou vía de algo que obstruía o paso.

1. Cortar ou quitar o rabo a un animal.

2. Perder o rabo un animal.

1. Quitar a traba a algo.

2. Eliminar os obstáculos ou dificultades que impiden a realización ou o movemento de algo.

3. Soltar unha cousa doutra.

GALICIA

Xurista, sociólogo e economista, fillo de Xoaquín Díaz de Rábago e Gutiérrez de Terán, coronel do Batallón Literario. Licenciado en Dereito e Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático de Lingua Hebrea e secretario da facultade de Filosofía e Letras (1860). Residiu en Santiago de Compostela, onde foi director do Banco de España (1886), delegado rexio da Escola de Artes e Oficios (1887) e director da Real Sociedad Económica de Amigos del País (1887-1890). Foi un dos primeiros pensadores en estudar o cooperativismo nos ensaios Historia y situación actual de la cooperación en España e Bases especiales de una ley sobre las sociedades cooperativas. Participou no IV Congreso de Crédito Popular en Lyon (1892) co estudo “Bases essentielles d’une loi sur les Sociétés cooperatives”. Entre os seus escritos destacan Los foros en Galicia, Historia de la Real Sociedad Económica de Amigos del País, La industria de la pesca en Galicia...