"Rita" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 231.

    1. Acción e efecto de peritar.

    2. Grao medio dos estudos de enxeñaría técnica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sulfuro de antimonio e prata, de fórmula SbAg3S3. Mineral que cristaliza no sistema romboédrico, clase ditrigonal piramidal. É de cor vermella ou gris escura e ten un brillo metálico. Forma cristais regularmente dispostos. Pode localizarse en Bolivia, EE UU (Nevada e Arizona), México e Perú.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Sulfuro de ferro, de fórmula química FeS 2 . Cristaliza no sistema cúbico. É de cor amarela semellante á do latón, opaca e con brillo metálico intenso. Ten unha dureza de 6.0-6.5 e unha densidade de 5.0-5.2. Os xacementos máis coñecidos atópanse en Riotinto (Andalucía) e Noranda (Canadá). Emprégase para a obtención de ácido sulfúrico.

      1. Nome que reciben outros sulfuros con brillo análogo ao da pirita.

      2. pirita arsenical

        arsenopirita.

      3. pirita branca

        marcasita.

      4. pirita de cobre

        calcopirita.

      5. pirita de estaño

        estannita.

      6. pirita magnética

        pirrotina.

      7. pirita vermella de níquel

        niquelina.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Composto de polos de ferrita mesturada cun aglutinante termoplástico que asocia as propiedades magnéticas do primeiro compoñente coas mecánicas do segundo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Óxido dobre de ferro e chumbo, de fórmula PbO(Fe2O3)2, que cristaliza no sistema trigonal. Forma cristais pequenos, semellantes á mica, e ten un peso específico de 6,07 e unha dureza de 5.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Rocha hipoabisal que contén fenocristais de feldespato.

    2. Rocha granulada que contén fenocristais de calquera mineral.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ten prioridade respecto de algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Edificio, na Grecia antiga, en que se conservaba o lume sagrado de Hestia e se efectuaban diversos sacrificios. O seu nome derivou dos prítanos, que substituíron o rei no exercicio das funcións sacras.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cada un dos dez períodos do ano, de máis de trinta días, durante o que exercían o seu cargo os prítanos e os membros de cada unha das seccións da bulé ou consello ateniense, tras a reforma de Clístenes (s VI a C).

    2. Cantidade monetaria que había que pagar nas causas civís.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos prítanos.

    2. Cada un dos cincuenta cidadáns que na antiga Atenas desempeñaban o cargo de conselleiro da bulé durante unha décima parte do ano. Adoitaban residir permanentemente no pritaneo e estaban presididos por un deles, elixido diariamente, que tiña as funcións de xefe de estado, presidía o consello e a asemblea, e era depositario do selo do estado e das chaves do templo onde se gardaba o tesouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de puritano.

    2. Movemento político-relixioso, no seo das igrexas reformadas de Inglaterra e de Escocia, nacido no período que vai desde o establecemento de Isabel I de Inglaterra (1559) ata a restauración monárquica de Carlos II de Inglaterra (1660), que pretendía a total purificación das reformas romanas e a implantación do pensamento calvinista. A expresión máis típica é o Pilgrim’s Progress de John Bunyan e o Paradise Lost de John Milton. O puritanismo comporta, como estrutura eclesiástica, o presbiterianismo fronte ao episcopalismo, e a presenza do consistorio, formado prevalentemente por laicos, nas parroquias. Iso levounos a defender o parlamentarismo fronte a Xaime I de Inglaterra. O rexeitamento orixinou un puritanismo político, que sostivo a causa de Tomas Cromwell. En 1620 os pioneiros do Mayflower fundaron a colonia de Plymouth, que foi o reduto puritano de EE UU. Influíu no nacemento dos baptistas e dos cuáqueros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que cumpre con rigor as normas e principios morais.

      1. Relativo ou pertencente ao puritanismo e aos puritanos.

      2. Membro ou seguidor do puritanismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estancia destinada no ximnasio aos baños de suor.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos qadaritas.

    2. Membro dunha escola teolóxica islámica que se orixinou en Basora nos primeiros tempos do Islam. Non aceptan a predestinación e afirman que o home ten libre albedrío sobre os seus actos.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente ao pobo qajarita.

      2. Individuo do pobo qajarita.

      3. Pobo turcomán establecido en Astarābād, que dominou Māzandarān desde mediados do s XVII.

      1. Relativo ou pertencente á dinastía qajarita.

      2. Dinastía fundada polo eunuco Ā.gā Muḥammad, que reinou en Persia (1794-1925) ata que o seu último representante, Aḥmad Shāh, foi destronado por Rida Khān da familia Pahlawī.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • clorarxirita.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rocha sedimentaria formada a partir de lama de radiolarios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Socióloga alemá. Doutora en Socioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora titular de Socioloxía da Educación, especializouase na investigación e docencia sociolóxico-educativa do xénero, primeira materia sobre relacións de xénero nunha universidade galega (Identidade de Xénero e Educación). Directora do máster Educación, Xénero e Igualdade, único sobre este tema nas universidades españolas, e do grupo interdisciplinar dos Estudos das Mulleres, das súas obras destacan Relaciones entre estruturas familiares, pautas de educación e desarrollo de la personalidad (1986), Sociología Crítica: perspectivas actuales (1996), Mujeres e Institución Universitaria en Occidente. Conocimiento, investigación y roles de género (1996) e Cuestiones Actuales de Sociología de Género (2001).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Borato de sodio hidratado, de fórmula Na2B4O7 "Snell Roundhand" >⋅ 4H2O. Cristaliza no sistema monoclínico, ten unha dureza de 2,5 e unha densidade de 1,95.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Graduada social. En 1971 fundou en Redondela a segunda Aldea Infantil SOS que se creou en España e presidiu esta organización en Galicia ata 2002. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla de Ouro SOS-Kinderdord International (1989), a Medalla Castelao (1997) e a Encomienda de Isabel la Católica (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO