"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta, irmán de Joan Berenger e sobriño de Guillem de Masdovelles. É autor de seis composicións conservadas no Cançoner dels Masdovelles e no Cançoner d’obres enamorades de París.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica italiana. Ligada profesionalmente ao seu home, o realizador Federico Fellini, debutou no filme Senza pietá (1948), dirixido por Alberto Lattuada. Dos seus papeis protagonistas cómpre salientar Luci del varietà (1951), Lo sceico bianco (1952), La strada (1954), que a consagrou como unha das principais actrices europeas da época; Le notti di Cabiria (1956), coa que conseguiu o premio á mellor actriz no Festival de Cannes de 1957, Giulietta degli spiriti (1965) e Ginger e Fred (1985).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Documentado en Florencia entre 1341 e 1353, foi un dos discípulos máis destacados de Giotto di Bondone. Atribúenselle os frescos da capela Bardi da basílica da Santa Croce de Florencia.

PERSOEIRO

Escritor. Foi un dos fundadores da revista de vangarda Hèlix (1929) e de Destino. Coñeceu en París a Breton, e foi un dos introdutores do surrealismo na Península. Publicou Guía de Roma e itinerarios de Italia (1950) e Antología poética de Ausias March (1981). Recibiu o Premio Nacional de Tradución (1988).

PERSOEIRO

Atleta. Especialista na proba de marcha, foi campión (1993) e subcampión (1995) do mundo na distancia de 20 km, e obtivo a medalla de bronce na distancia de 50 km nos Xogos Olímpicos de Atlanta (1996). Participou tamén nos Xogos Olímpicos de Sydney (2000). Gañou 18 veces o campionato de España en diferentes distancias.

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de Granados e Morera, licenciouse en Roma en música gregoriana. Deixou unha produción moi extensa e variada, da que destacan as óperas Nuredunna (1947) e Cánigo (1934). Tamén deixou oratorios, obras sinfónicas e un concerto para piano.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, situado ao S da cidade de València, Comunitat Valenciana (7.370 h [2001]). A agricultura, a diferenza do sector industrial e de servicios, ten pouca incidencia na economía do municipio, que está baseada principalmente na industria do moble e da madeira, ademais dos produtos metálicos.

PERSOEIRO

Militar francés, duque de Rívoli e príncipe de Essling. Nomeado xeneral en 1793, a súa participación decidiu as batallas de Lodi e Rivoli. Derrotou os rusos en Zúric (1799) e defendeu Xénova (1800). Foi enviado a Portugal, loitou contra o duque de Wellington e como mariscal desde 1804, librou a indecisa Batalla de Fuentes de Oñoro (1811).

PERSOEIRO

Pintor, gravador e debuxante francés. Cultivou o cubismo (1922) e introduciuse no surrealismo (1923-1929) con obras como Les quatre éléments (1923-1924). Pintou series sobre os mesmos temas, como Massacres (1931-1933) e en España (1934-1936) realizou Insectes e ilustrou Tauromachie de M. Leiris. Refuxiado en EE UU en 1941, exerceu unha grande influencia sobre a action painting. Influído pola abstracción e despois polo informalismo, pintou Cérémonies e como gravador ilustrou El cerco de Numancia de Cervantes (1937) e Woyzeck de G. Büchner (1963). Debuxou os decorados e o vestiario de Morts sans sépulture de J. P. Sartre.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico italiano. Triunfou co seu marcado estilo sofisticado e a súa aparencia triste. Protagonizou I soliti ignoti (1958), La dolce vita (1960), Divorzio all’italiana (1962) e Ginger e Fred (1985). As súas derradeiras contribucións foron en Prêt-a-porter (1994), Sostiene Pereira (1996) e Viagem ao principio do mundo (1997). Foi premiado no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián por Casanova ‘70 (1965) e no Festival Internacional de Cine de Cannes por Dramma della gelosia-tutti i particolari in cronaca (1970) e Oci ciorne (1987).

PERSOEIRO

Viaxeiro e historiador. Escribiu unha historia universal en 30 tomos, dos que só se conserva un, o Murū Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ǧ al- Palatino; ḏ ahab wa ma ạdīn al- Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ǧ a-wahir (947), coñecido polo título de Os prados de ouro. Escribiu tamén o Libro da advertencia e da revisión (956).

PERSOEIRO

Médico e escritor liberal. Fundador dos periódicos El Procurador de la Libertad (1835) e La Joven España (1838), por mor das súas ideas políticas houbo de exiliarse en Francia. Regresou tralo cambio de réxime de 1840 e foi alcalde de Reus. Posteriormente foi elixido deputado e ocupou a cátedra de Medicina Legal e Toxicoloxía (1843-1854) na Universidad Central de Madrid. Publicou a novela El poeta y el banquero (1842) e os libros médicos Vademécum (1844) e Tratado de medicina legal y toxicología (1846).