"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Institución financeira británica constituída en 1968 pola fusión do National Provincial Bank (1883) e o Westminster Bank (1843), ambos os dous bancos resultado doutros procesos de concentración.
-
PERSOEIRO
Pintor. Cultivou os temas de historia e sobre todo o retrato mitolóxico. Membro da Académie Royale desde 1742, foi pintor da corte de Luís XV. Destacan os seus retratos de Henriette de France avec Flore (1742), Maria Leczińska (1748) e Madame de Caumartin avec Hebe (1754).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Período do Mesolítico desenvolto en Wādī al-Na ṭ uf (Palestina). Os restos localizados mostran a existencia de hábitos construtivos e unha incipiente agricultura.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao Natufiano.
-
PERSOEIRO
Político alemán. Participou no movemento socialcristián e en 1896 fundou o Nationalsozialer Verein. Deputado desde 1907, foi un dos fundadores do Deutsche Demokratische Partei (1918).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor alemán. Mestre de capela da corte de Dresden, realizou óperas de estilo sentimental que presentan as características do romanticismo. Das súas composicións destacan Vater unser (Pai noso), Alessandro nelle Indie (1767) e La clemenza di Tito (1769).
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do nomós de Etolia-Acarnania, Grecia, situada na costa setentrional do estreito que separa o golfo de Patras do de Corinto (8.200 h [estim 1980]). Antiga cidade da Locrida Ozolia, despois da Batalla de Egospótamos pasou a Lócrida (404 a C), aos etolios (338 a C) e, finalmente, aos romanos (191 a C). En época bizantina coñeceuse co nome de Épaklos. En 1407 pasou a poder dos venecianos, que a fortificaron, e os turcos apoderáronse dela en 1499. Nela librouse a batalla entre os otománs e a Liga Santa (Batalla de Lepanto).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente a Nauru, aos seus habitantes ou á súa lingua.
-
Natural ou habitante de Nauru.
-
Lingua da familia austronésica que se fala en Nauru.
-
-
PERSOEIRO
Filósofo. Seguidor de Demócrito e mestre de Epicuro, foi unha das figuras que relacionaron, dunha banda, a gnoseoloxía de Demócrito co escepticismo, e da outra, o atomismo de Demócrito co epicureísmo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e escritor. Coñecido como Naugerius, foi cronista oficial da República de Venecia (1516), e foi enviado por esta como embaixador ante o Emperador Carlos V (1525-1526) e posteriormente ante Francisco I de Francia (1528). Escribiu as súas impresións da viaxe en Viaggio fatto in Spagna ed in Francia (1563).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado no val do río Tiétar e limitado ao N por Castela e León (2.152 h [2001]). As actividades do sector primario son moi importantes, sobre todo a agricultura e a gandaría. A industria baséase na elaboración de produtos alimentarios e de materiais da construción.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Catedrático musical e director de coro. Foi director da Coral Universitaria de Madrid e presidente da Comisión de Arte Centro Gallego de Madrid. Autor da tradución de óperas ao galego, das que destacan La seva padrona, Bastián ed Bastiana, Il maestro di música e La represa, foi nomeado Socio de Honor de la Coral Mercedaria de Madrid.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso dominicano. Foi prefecto das misións dominicanas en China (1664) e atacou as teorías rituais dos misioneiros xesuítas. Foi arcebispo de Santo Domingo (1682) e escribiu Tratados históricos, políticos, étnicos y religiosos (1676) e Controversias antiguas y modernas (1679).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Coñecido como o Mudo, estudou en Italia e criouno Filipe II. Traballou no Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial onde realizou Martirio de san Jaime (1571), Nacimiento de Cristo (1575) e Entierro de san Lorenzo (1579).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor e arquitecto. Formado en Cambridge, foi catedrático de Proyectos Arquitectónicos na Escuela de Arquitectura de Madrid. Iniciouse dentro da corrente de arte conceptual e posteriormente interesouse pola pintura. A súa obra caracterizouse pola pureza e a sinxeleza. Das súas obras destacan Casa de la lluvia (Santander, 1978-1982), o Centro de Servicios Sociales e a Biblioteca Pública Pedro Salinas en Puerta de Toledo (Madrid, 1986-1988), o Palacio de Congresos de Salamanca (1985), os proxectos das consellarías da Junta de Extremadura en Mérida (1992-1995) e o edificio dos xulgados de Maón (1993-1995). Realizou as instalacións de La casa Duchamp (1975) e o proxecto do Museo Nacional y Centro de Investigación Altamira en Santillana del Mar. En 1990 obtivo o Premio Nacional de Artes Plásticas.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Militar de profesión, acadou o grao de tenente coronel de Húsares, comezou a súa formación artística na Escola de Artes e Oficios da Coruña, da que foi profesor e director, e posteriormente na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Participou en diversas convocatorias da Exposición Nacional de Bellas Artes e en 1887 acadou unha mención honorífica por Un soldado de Cazadores herido y conducido en un caballo blanco por dos soldados de Caballería, uno montado y otro a pie. Ao ano seguinte acadou a medalla de ouro na Exposición Regional de Santiago de Compostela e unha mención honorífica na Exposición Universal de Barcelona. En 1894 obtivo unha bolsa da Deputación da Coruña e viaxou a Roma e outras cidades europeas. Profesor de debuxo en Barcelona, en 1895 trasladouse definitivamente á Coruña onde permutou a súa praza con José Ruiz Blasco, pai de Picasso. Participou entón nas diversas exposicións rexionais e ao redor de 1916 solicitou o retiro militar e...
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado ao N do Guadalimar, afluente do Guadalquivir, en Sierra Morena (5.097 h [2001]). A súa economía é básicamente agrícola e destaca a elaboración de aceite.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filólogo, escritor e tradutor. Doutor en Filoloxía Galega e profesor na facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo. As súas principais investigacións filolóxicas céntranse no estudo da onomástica e da toponimia. Colaborador do Instituto Geográfico Nacional para a revisión da toponimia na cartografía de Ourense e Pontevedra (1984) e asesor de toponimia na Enciclopedia Galega Universal (EGU), pertence á Comisión de Toponimia da Xunta de Galicia e á Asociación Galega de Onomástica. Ademais, foi codirector do proxecto Toponimia de Galicia e coordinador da área de dicionarios de Edicións Xerais de Galicia. Colaborou coas revistas Vagalume e Dorna, elaborou a edición crítica de Longa Noite de Pedra (1990), de Celso Emilio Ferreiro, e realizou traducións de obras de Jack London, A chamada da selva (1982); Georges Perec, Robert Graves ou Conan Doyle; a versión ao galego da obra deste último autor O can dos Baskerville (1988) valeulle a concesión do Premio Ramón Cabanillas de Tradución...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista e auditor. Foi socio de Deloitte&Touche, socio-director para Galicia de Ernst&Young e profesor asociado da Universidade de Vigo. Exerceu como decano e presidente do Ilustre Colexio de Economistas de Pontevedra, tesoureiro do Consejo General de Colegios de Economistas de España e vicesecretario da Unión Profesional de Galicia. Membro do Registro Oficial de Auditores de Cuentas, escribiu colaboracións para revistas especializadas como El Informe del auditor y la continuidad en la empresa (1998) e Riesgo y auditores (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista. Redactor de opinión de El Correo Gallego, foi xefe de prensa da Xunta de Galicia, presidente da Asociación da Prensa de Santiago, director da revista Abesana e cofundador de Teima. Foi tamén creador e impulsor dos programas Saber e xogar e Romarías e Etcétera (1989) da TVG, e da publicación Xornal Diario (1991). Participou na publicación de Cultura y medios de comunicación en sociedades dependientes (1982) e escribiu Disparos (1989), El Correo Gallego: Doce décadas de periodismo en Galicia (1991) e Sumud. Conversa con Palestina (2003). Recibiu o premio extraordinario Galicia de Xornalismo (1987).
VER O DETALLE DO TERMO