"An" (Contén)

GALICIA

Poeta. Colaborador habitual de Grial, Nordés e La Voz de Galicia, da súa produción destacan 19 poemas e O mar perdido (1990). Gañou o Premio Rozas de Xornalismo (1987), o Premio Xosé María Chao Ledo (1991) e o XII Premio Esquío de Poesía (1992).

PERSOEIRO

Médico e físico. Exerceu no Real Hospital de Ferrol onde practicou a cirurxía e a disección anatómica. Viaxou a cidades europeas como París ou Londres para poder coñecer novas técnicas de física experimental. Foi o primeiro catedrático galego en introducir aires ilustrados europeos na universidade galega. Tratou de impartir a materia de física experimental a pesar do rexeitamento e a oposición dos seus colegas.

PERSOEIRO

Dominicano. Formado no convento de San Domingos de Bonaval e despois no colexio de San Gregorio de Valladolid, chegou a ser profesor de teoloxía e catedrático auxiliar da Universidad de Valladolid. Foi prior entre 1772 e 1775 de San Domingos de Bonaval e vigairo provincial do Reino de Galicia entre 1775 e 1776.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Expoñente característico do novo cine checo, realizou Démanty n novi (Diamantes na noite, 1964), O slavnosti a hostech (Da festa e dos convidados, 1966), Die verwandlung (A metamorfose, 1975) e V záru královské lásky (As chamas dun amor real, 1990) e Nocní hovory s matkou (A noite pasada falei coa miña nai, 2001).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Ponteceso. Datada no s XII, ten planta de cruz latina dunha soa nave cun presbiterio e dúas capelas laterais. A cuberta é a dúas augas na nave, mentras que na ábsida é a catro. A espadana, con dous vans, remata nun frontón triangular con pináculos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Muxía. Datouse nos ss XII-XIII aínda que foi reformada posteriormente. Está realizada en estilo románico e consta dunha soa nave rectangular, con cuberta de madeira e ábsida cadrada con bóveda apuntada.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Autor de contos, novelas e obras de teatro, creou, xunto con Stanislavskij, o Teatro de Arte de Moscova (1898). Foi moi importante no desenvolvemento da arte escénica en Rusia e aplicou o realismo socialista ao teatro. Recibiu o Premio Stalin en 1942 e 1943.

PERSOEIRO

Político italiano. Logo da desfeita do goberno de B. Mussolini (1943), comezou unha axitada e brillante carreira política. Foi secretario xeral do Partito Socialista Italiano (1944), viceprimeiro ministro (1945-1946 e 1963-1968) e ministro de Asuntos Exteriores (1947-1948 e 1968-1969). Presidiu o reunificado Partito Socialista Italiano (1968-1969) e, en 1969, presentou a súa dimisión dos cargos que tiña dentro da organización política debido á falta de unidade no seu seo. Foi senador vitalicio desde 1971 e presidente do Senato della Repubblica en 1979.