"An" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • Movemento filosófico estendido, a finais do s XIX e comezo do s XX. Representou un retorno ao pensamento de Hegel, interpretado primordialmente como un pensador romántico. Estendeuse sobre todo por Inglaterra, grazas a F. H. Bradley, e por Italia, grazas a B. Croce e G. Gentile.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao neohegelianismo.

    2. Se-guidor do neohegelianismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao neokantismo.

    2. Seguidor do neokantismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Corrente filosófica que xurdiu a mediados do s XIX baixo a idea de O. Liebmann, de recuperar o pensamento de Kant. A súa influencia estendeuse ata finais do s XX. Os seus representantes principais situáronse maioritariamente en Alemaña: A. Lange, H. Hemolz, A. Riehk, a escola de Marburg, con H. Cohen, P. Natorp, E. Cassirer e a de Baden con W. Windelband, H. Rickert e B. Bauch. OBS: Tamén se denomina neocriticismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Corrente da teoría económica, iniciada cara á metade da década de 1960, que pretende demostrar a orixinalidade teórica das achegas de J. M. Keynes, e tamén seguir os camiños que abriu a súa visión do equilibrio macroeconómico. Distínguese dos seus seguidores inmediatos, denominados simplemente keynesianos, porque considera que non seguiron o espírito e as achegas verdadeiramente renovadoras de Keynes. O keynesianismo representa unha alternativa á visión neoclásica dominante ata a Segunda Guerra Mundial, sobre todo polo que fai referencia á política económica en casos de recesión. A partir de 1950 xeneralizáronse os intentos de síntese entre ambas as dúas actitudes, os máis coñecidos son os dos economistas John R. Hicks, Paul Anthony Samuelson e Don Patinkin. Outros economistas que poden ser considerados neokeynesianos son Armen Alchian, Robert J. Barro e Herschel I. Grossman.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao neokeynesianismo.

    2. Seguidor do neokeynesianismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á escola de taxonomistas que propugna o uso de agrupacións moi amplas de individuos (linneón), a miúdo correspondentes a círculos de razas, que poden estar subdivididos en unidades inferiores (subespecies ou variedades).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina social e demográfica, continuadora da teoría de T. R. Malthus (malthusianismo), que avoga polo control da natalidade para limitar o crecemento da poboación e evitar a miseria.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao neomaltusianismo.

    2. Partidario do neomaltusianismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao neorrománico.

    2. Corrente arquitectónica historicista, contemporánea do neogótico, aínda que de menor entidade, que tratou de recuperar as características do románico. Ao final do s XIX derivou na arquitectura bizantina. O promotor máis importante foi Paul Abadie, arquitecto da igrexa do Sacré-Coeur de Montmartre, en París. Tivo un gran predicamento en Alemaña, coa restauración da capela palatina de Aquisgrán e en Inglaterra coa catedral católica de Westminster.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento literario de reacción contra o naturalismo na literatura europea contemporánea que renovou parcialmente o romanticismo. É particularmente importante o conxunto de tendencias que se desenvolven na literatura alemá do período comprendido entre 1900-1920, encabezado por H. von Hofmannsthal, S. George, R. M. Rilke, R. Huch, e O. zur Linde, entre outros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • neoarsfenamina.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Nova Zelanda ou aos seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Nova Zelanda.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a John Neper.

    2. Aplícase ao logaritmo de base e.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao planeta Neptuno.

    2. Que está formado pola acción das augas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Eunuco romano. Foi bautizado por san Pedro, xunto con san Aquileo, co que exerceu de camareiro de Flavia Domitila, neta do Emperador Vespasiano. Estando prometida a Aureliano, fillo dun cónsul, os eunucos convertérona ao cristianismo e convencérona de que fixera o voto de castidade. Deportáronos á illa de Poncia e decapitáronos. Segundo o Misal Romano foron dous militares profesionais que desertaron do exército e se converteron ao cristianismo, polo que foron martirizados en tempos de Diocleciano. Sobre o seu sepulcro en Roma, na Via Ardeatina, construíuse unha basílica. A súa festividade celébrase o 12 de maio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico e químico. Profesor na Universidade de Berlín, investigou sobre electroquímica, estableceu a relación entre a diferenza de potencial de contacto e a presión osmótica dos ións en solución (1899). En 1906 formulou o teorema de Nernst. Recibiu o Premio Nobel de Química (1920), en recoñecemento ao seu traballo en termoquímica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e escultor. Seguidor de Vecchietta, traballou preferentemente en Siena, onde ata 1475 pintou asociado co F. di Giorgio Martini. O tema case único da súa produción foi a Virxe co Neno. Como escultor fixo un San Bernardino en Borgo a Mozzano, e unha Santa Caterina no oratorio da santa, en Siena.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente a Nerón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e narrador. Máximo representante do realismo checo, deuse a coñecer con Hřbitovní kvití (Flores sepulcrais, 1857). En 1861 entrou no xornal Národny Listy, onde publicou numerosos folletíns, críticas teatrais, perfís de autores e ensaios. Destacan as súas obras poéticas Knihy veršu (Libro de versos, 1867), Písně kosmické (Cancións cósmicas, 1878) e Zpěvy páteč (Cantos do venres santo, 1896), e as novelas Ruzní lidé (Xente diversa, 1879) e Povídky malostranské (Contos de Malá Strana, 1878).

    VER O DETALLE DO TERMO