"An" (Contén)

1. Que desprende olor.

2. Substancia que se engade a un medicamento para darlle ou modificar o seu olor.

PERSOEIRO

Erudito e investigador. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela e realizou investigacións no campo bibliográfico, histórico, musicolóxico e no das ciencias naturais. Bibliotecario da Misión Biolóxica de Galicia ata 1981, destacou como especialista do mundo das flores, especialmente da camelia, e impartiu numerosos cursos sobre floricultura e xardinaría no Centro Forestal de Lourizán. Publicou diversos artigos bibliográficos relacionados co mundo da imprenta, sobre todo unha serie de estudos dos obradoiros tipográficos de Juan Parix en Segovia (1472-1474), coñecida como a primeira imprenta que funcionou en España, ou mesmo outros relacionados cos traballos do tamén impresor Agustín de Paz en Mondoñedo. A través das súas investigacións coñecéronse datos e recuperáronse libros moi importantes da imprenta en Galicia, como o Misal Compostelano (1495), o Manual Auriense (1510) e o Manual Compostelano (1543). Ademais, elaborou numerosos catálogos musicais, como Homenaje a Sergio...

RIOS

Río de Campania e de Puglia, Italia, que ten unha lonxitude de 165 km. Nace ao S dos Apeninos de Campania e desemboca ao NO de Barletta, no golfo de Manfredonia.

1. Que oficia.

2. Persoa que participa como axente principal nunha cerimonia litúrxica, especialmente o sacerdote que celebra a misa.

GALICIA

Mestre. Presidiu a Asociación Provincial de Maestros de Pontevedra e a Asociación Nacional del Magisterio (1901). Publicou La escuela española de Instrución Primaria, conforme las necesidades sociales (1877).

GALICIA

Xurista, mestre e escritor. Licenciado en Filosofía e Letras (1940) e en Dereito (1950) pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu a docencia en diferentes centros de Pontevedra (1940-1943), Lugo (1943-1949), Astorga (1949-1954) e Ourense (1954-1983). Integrouse nas Mocidades Galeguistas antes da Guerra Civil Española e presidiu a Caixa de Aforros de Ourense (1981). Colaborador de varios xornais e revistas e está considerado como o máximo bibliófilo galego. Publicou, entre outras obras, Dolor y olvido de López Ferreiro (1939), La biblioteca ideal de un cura mindoniense del siglo XVI (1947), Cuatro grandes juristas orensanos (1960), La custodia de Arfe en la catedral de Santiago (1973), Tres fitos senlleiros na historiografía da lingua galega: 1768, 1868, 1968 (1980), Fantasía e realidade en “La Catedral y el niño” (1997) e Otero Pedrayo, orador (2001). Foi membro do Seminario de Estudos Galegos, académico correspondente...

PERSOEIRO

Pianista e compositor inglés. Formado en Manchester, compartiu con V. Ashkenazy o primeiro premio de interpretación do concurso Chaikovski de Moscova (1962). Posuidor dunha técnica depurada, destacou como intérprete de Liszt e Busoni. Compuxo algúns concertos para piano e orquestra.

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de A. Casella, empregou elementos tradicionais andaluces e africanos. Fundou o grupo Zodiaque (1946) como reacción á corrente posromántica que invadía a música da época. Das súas obras destacan Llanto por Ignacio Sánchez Mejías (1950), o ballet Prométhée (1956), o concerto de cámara Syllabaire pour Phèdre (1968), o Concerto pour piano e orchestre (1980-1981) e a ópera La Célestine (1988). Recibiu o Prix National de Musique (1975) e a Légion d’Honneur.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Casaio (Carballeda de Valdeorras) e A Ponte (A Veiga). O seu cumio acada os 1.981 m de altitude.

PERSOEIRO

Alpinista. Guía de montaña, empezou a escalar con 14 anos xunto ao seu irmán en Eguino. A súa primera expedición importante foi ao Kangchutse (1982) con Apellaniz, Barandiarán, Ochoa e Ollakindia, onde alcanzou os 7.200 m. Conseguiu a marca de subir 21 cumios de 8.000 m de altitude sen a axuda de osíxeno (2004), superando a anterior marca de R. Messner. Protagonizou diversas reportaxes do programa de televisión Al filo de lo imposible, de TVE e recibiu a Medalla de Oro al Mérito Deportivo.