"Arbo" (Contén)

CIDADES

Cidade do estado de Míchigan, nos EE UU, á beira do río Detroit (109.592 h [estim 1990]). Centro agrícola e industrial con empresas de instrumentos de precisión.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Arbo baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Concello da comarca da Paradanta, situado na provincia de Pontevedra, no SO da comunidade autónoma (42° 06’ 52” de latitude N e 8° 18’ 32” de lonxitude O). Limita ao N co concello da Cañiza (comarca da Paradanta), ao O co concello das Neves (comarca do Condado), ao S co río Miño, que o separa de Portugal, e ao L co concello de Crecente (comarca da Paradanta) . Abrangue unha superficie de 42,9 km2 cunha poboación de 3.887 h (2001) distribuídos nas parroquias de Arbo, Barcela, Cabeiras, Cequeliños, Mourentán e Sela. A capital está no lugar do Pazo, na parroquia de Arbo. Situado a, a 135 km de Santiago de Compostela, e 75 km de Pontevedra, pertence ao partido xudicial de Ponteareas e á diocese de Tui.
Xeografía física
O concello de Arbo sitúase no límite do dominio climático oceánico húmido con tendencia á aridez estival. Situado no curso baixo do río Miño e afectado polos somontes da dorsal galega, a doada penetración dos ventos do SO afecta aos rexistros...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Tarragona, no Penedès (3.362 h [1996]). Industria metalúrxica, téxtil e química. Vide, cereais, oliveiras e froiteiras. A igrexa parroquial de Sant Julià, construída no 1136 e ampliada a principios do s XIV, aparece xa citada en documentación do 991. A igrexa actual data do 1647.

PERSOEIRO

Matemático francés. Responsable da adopción do sistema métrico decimal na República Francesa, foi antecesor de Cauchy, Boole, Hamilton e Grassmann.

PERSOEIRO

Historiador, arqueólogo e filólogo francés, especializado en estudios celtas. Na súa bibliografía destacan: Les premiers habitants de l`Europe (Os primeiros habitantes de Europa, 1877); Les Celtes jusqu´en l´an mil avant notre ère (Os celtas ata o ano mil antes da nosa era, 1904); e Cours de Littèrature celtique (Curso de Literatura céltica, 1883-1908).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de santa Eulalia.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilalba baixo a advocación de san Lourenzo.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Almería, Andalucía, no val de Almanzora (1.550 h [1996]).

GALICIA

Médico e activista político. Estudiou Medicina en Santiago de Compostela, especializouse en Alemaña e chegou a ser un coñecido tocólogo, publicando neste eido Problemas fundamentales de la gestación (1929). Sensible ás ideas republicanas, participou na campaña antiforista. En 1913 publicou o artigo de axitación “Arranca Ferro” en El Tea, no que se mostra como un declarado partidario das iniciativas de Acción Gallega, organización política liderada por Basilio Álvarez. No 1916 comeza a súa transición cara ao socialismo propiciada pola dinámica xeral socialista, que se estaba abrindo cara ao agrarismo da bisbarra de Vigo nos anos previos á folga de 1917 nun intento de estruturar unha ampla conxunción republicano-socialista-agraria. Retomou o activismo político nos últimos anos da ditadura de Primo de Rivera (1923-1930), cando asumiu a vicepresidencia do PSOE de Vigo. A súa actuación foi decisiva na elaboración das listaxes que concorreron ás eleccións municipais do 12 de...

PERSOEIRO

Parapsicólogo e director de cine. Está especializado en fenómenos paranormais e ocultismo en xeral.

1. Encher de árbores unha área determinada.

2. 1. Dotar de mastros unha embarcación.

   2. Alzar algunha cousa, izar, especialmente unha bandeira ou un estandarte.

   3. Poñer verticais os remos para saudar.

3. Poñer dereita especialmente unha escada apoiada contra un muro.

4. Aumentar a elevación das ondas.

5. Poñerse dereito un cabalo erguendo as patas dianteiras.

1. 1. exetal leñoso que presenta un tronco único ao ramificarse a certa distancia do chan. As partes esenciais de calquera árbore son as raíces, o tronco e a copa. As funcións principais do sistema radical son a fixación da árbore ao chan e a absorción da auga e nutrientes do solo, pero ademais as raíces teñen outros cometidos como o almacenamento de substancias de reserva, a síntese de compostos orgánicos, a secreción de substancias químicas, a xeración de talos, ou a localización de microorganismos fixadores de nitróxeno. A forma e a extensión do sistema radical das árbores están controladas xeneticamente e varían segundo a especie, a idade e as circunstancias ecolóxicas. A maior parte das raíces finas, que son as que se encargan da absorción da auga e dos nutrientes, localízanse xeralmente nos estratos máis superficiais do chan, pero o sistema radical das especies arbóreas acada con facilidade, en solos profundos, unha profundidade que oscila entre os 3 e os 5 m; danse casos singularmente...

   2. árbore aciculifolia

      Árbore de follas aciculares, estreitas e longas, como agullas.

   3. árbore afogadora

      exetal hemiepífito que xermina enriba dunha árbore, crea raíces que baixan ata a terra e, unha vez arraigada, transfórmase nunha árbore que mata a hóspede sobre a que tiña medrado.

   4. árbore caducifolia

      Árbore na que as follas se manteñen activas durante un só período vexetativo. Unha vez transcorrido este período as follas, polo xeral, secan e caen (follas caducas, como o carballo común); pero nalgunhas especies as follas secas aínda persisten longo tempo nas pólas (follas marcescentes, como o carballo cerquiño).

   5. árbore de ribeira

      Árbore que vive en solos húmidos, habitualmente formando bandas paralelas á ribeira dos ríos, estanques e lagoas, como o amieiro, o salgueiro ou o bidueiro.

   6. árbore esclerófila

      Árbore de folla persistente, dura, coriácea e pequena, como a da sobreira e da oliveira. Corresponde a medios climáticos bastante secos, e é o tipo de árbore característica da rexión mediterránea e das zonas de clima semellante onde as chuvias estivais son escasas.

   7. árbore laurifolia

      Árbore de folla plana e dura, como a do loureiro. Diferénciase da árbore esclerófila porque ten as follas máis grandes. É característica, principalmente, de climas tropicais e subtropicais húmidos.

   8. árbore perennifolia

      Árbore na que as follas manteñen a súa actividade durante diversos períodos vexetativos (follas persistentes) e que se renovan de tal maneira que a copa se conserva verde todo o ano, como ocorre coa aciñeira e o abeto.

   9. árbore planifolia

      Árbore de follas planas e de lámina ampla, como o pradairo, o a aciñeira e a abeleira.

2. ...