"fico" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á hidrografía.

Carbonato básico hidratado de magnesio, de fórmula Mg4(OH)2CO33H2O. Cristaliza no sistema monoclínico, pode presentarse en cristais ben conformados, o menos frecuente, ou ben en formas verrugosas ou raiadas, de color branca neve ou incolora. Ten dureza 3,5 e peso específico 3,6.

Método científico de cultivo industrial de plantas sen terra, nun medio artificial, engadíndolles, unicamente, auga que conteña todos os elementos minerais necesarios para a vexetación.

Paradifenol que se obtéb, sobre todo, por oxidación da anilina. Emprégase como revelador fotográfico e como antioxidante.

Relación semántica que se establece entre un termo máis xeral e o seu correspondente de sentido máis específico.

Tendencia pitórica, coñecida tamén como realismo fotográfico e realismo radical, entre outros termos, que pretende ofrecer unha versión minuciosa e detallada das imaxes. Naceu en West--Coast, EE UU, promoveuse en Europa na Documenta de Kassel de 1972 e confirmouse na exposición que, co nome de Hiperrealismo, presentou en París Uldo Kulterman. Os artistas hiperrealistas tratan de transcribir a realidade servíndose dos medios técnicos e fotográficos de manipulación das imaxes. Entre outros destacaron D. Hanson, J. Salt, D. Eddy, C. Clarke, J. de Andrea, J. Harvorth, A. Dworjowitz e C. Bravo.

Relación semántica que se establece entre un termo máis específico e o seu correspondente máis xeral.

Relativo ou pertencente á historiografía.

Periódico que aparecía os luns para suplir o descanso dominical dos diarios. Creouno Primo de Rivera para toda España durante o seu directorio. En Galicia, encargáronse da súa edición as respectivas asociacións provinciais da prensa e imprimíanse nos mesmos obradoiros tipográficos dos xornais máis destacados. Incluían fundamentalmente artigos deportivos e culturais. En Vigo apareceu en 1920 e tivo como directores a Gonzalo Rey, Rodrigo Varela e Gustavo Luca de Tena. Cesou a súa edición o 14 de decembro de 1981. En Ourense apareceu o 9 de outubro de 1950 e cesou en decembro de 1985, aínda que tivo un precedente entre 1937 e 1939, dirixida por J. Cantalapiedra. Desde 1950 foi dirixida por Isidoro Guede, Alejandro López e Alejandro Outeiriño en diferentes etapas. En Lugo apareceu o 8 de xaneiro de 1962 e cesou o 29 de decembro de 1986. Estivo dirixida por Alexandre Armesto e Ángel M. Fernández de la Vega. En Santiago de Compostela editouse a partir de decembro de 1951. Na Coruña apareceu o...

Xornal editado na Coruña a partir do 21 de abril de 1865. Cesou a súa edición o 14 de xullo do mesmo ano. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Ares Hermanos e participaron na súa redacción Romualdo B. Leal, Luís Tettamancy e Xoaquín D. Caunedo. Puido ter unha segunda época de edición en 1868.

Sector da aglomerción urbana de Los Angeles, no estado de California, EE UU. Coñecida por ser a sede dos principais estudios cinematográficos estadounidenses, do seu patrimonio cultural destacan Hollywood Boulevard, Sunset Strip e os teatros Chinés e Kodak.

Relativo ou pertencente á holografía.

Negativo fotográfico transparente impresionado a consecuencia da interferencia de dous feixes de luz coherentes e que, iluminado e observado axeitadamente, reproduce unha imaxe en relevo do obxecto fotografado. O principio óptico do holograma foi descuberto por D. Gabor en 1947, pero non foi posto en práctica ata o desenvolvemento dunha fonte eficiente de luz coherente, o láser, que foi aplicado neste eido por E. N. Leith, J. Upatnieks e C. W. Stroke en 1963. A luz emitida por un láser divídese en dous feixes mediante un espello semitransparente. O feixe de referencia ilumina o negativo fotográfico, mentres que o feixe obxecto ilumina o obxecto a fotografar; a luz que este difracta ilumina tamén o negativo fotográfico. A interferencia destes dous feixes sobre o negativo fotográfico produce a impresión dunha trama de franxas interferenciais. Así obtense o rexistro do holograma. Mediante a iluminación do holograma por un feixe láser, un observador que mira a través do holograma...

Exemplar utilizado polo autor na descrición do modelo dunha especie ou dun taxon subespecífico.

Aplícase a unha proxección plana dunha superficie curva que conserva as relacións mútuas das súas partes, especialmente en tamaño e forma.