"Acab" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 53.

  • PERSOEIRO

    Sétimo Rei de Israel, fillo de Omrí. Someteu os moabitas, mantivo a paz con Xudá e cos fenicios, derrotou os arameos e aliouse cos asirios. Malia que o seu reinado foi un dos períodos máis notables da historia de Israel, na Biblia censúrase porque permitiu que a súa muller pagá (Iezabel, filla do Rei de Sidón) continuara rendendo culto a Baal, e por prender o profeta Miqueas. Morreu loitando contra os arameos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de acabar.

    2. Dise daquilo ao que xa non lle falta nada para rematalo.

    3. Que presenta un aspecto gastado ou desmellorado provocado polo uso que se lle deu.

    4. Persoa que por algunha causa (paso dos anos, enfermidade, etc) perdeu as ansias de vivir.

    5. Persoa que xa non ten sorte ou perdeu as facultades que posuía para desempeñar un determinado traballo.

    6. Aspecto final ou último retoque que se lle dá a unha obra ou traballo calquera para que quede ben rematado e sen fallas.

    7. Conxunto de tarefas que cómpre executar ao final dunha obra: colocación de vidros, molduras e adornos, pintura, metais decorativos, etc.

    8. Conxunto de operacións ás que se somete un artigo, unha vez lista a súa fabricación propiamente dita, co fin de facelo comercialmente axeitado e darlle a presentación e as características definitivas.

    9. Operacións que eventualmente se efectúan sobre o papel que xa saíu da máquina: sobrecalandrado, rebobinado para a expedición, corte transversal, desbarbe e corte na medida exacta, contado e inspección das follas, e embalaxe.

    10. Cada un dos procesos, de acción eminentemente física (calor, humidade, presión, percusión ou rozamento), ao que se someten os produtos téxtiles dende a obtención da súa estrutura básica (fiado, tecido, peza de vestir, etc) ata que presentan o estado necesario para a venda ou para o uso final.

    11. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou aquel que acaba ou perfecciona unha cousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Andar ou montar a cabalo.

    2. Poñer algo por riba.

    3. Facer algo para prexudicar a alguén coa intención de superalo na actividade que desenvolve.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de rematar unha acción que xa se principiara.

    2. Feito de morrer unha persoa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Levar á fin unha cousa comezada.

    2. Non deixar nada dalgunha cousa.

    3. Someter os tecidos ás operacións de acabado.

    4. Chegar a unha situación determinada.

    5. Chegar, alguén ou algunha cousa, á súa fin.

    6. Romper unha relación, de calquera tipo, que se mantiña con alguén.

    7. Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

    8. Ter fin.

    9. Estar esgotada algunha cousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cantidade de viño que se engade a maiores verbo da medida legal xa establecida. Xeralmente é unha ola por cada moio de oito cántaros, ou un azume aproximado en cada ola, ou unha cantidade menor, como acontece nos anos de malas colleitas.

    2. Exceso dunha cousa sobre o número ou cantidade asignada a outra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, xerga dos afiadores ou paraugueiros, que corresponde á voz ‘acabar’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Suxeitar cunha corda a pata dianteira dunha vaca ou doutro animal ao corno ou ao pescozo para que non escape.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • de acabullir.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘concluír, finalizar, rematar’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que se pode achacar ou botar en cara.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Navegante e descubridor portugués ao servizo do Emperador Carlos V dende o 1522. Contratado pola Coroa de Castela, efectuou unha expedición á Patagonia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que pode ser aplacado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que pode ser atacado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Herba bienal do xénero Tragopogon da familia das asteráceas, de follas oblongas e lineais con latex. Os capítulos, de ata 5 cm de diámetro, están formados por flores amarelas e liguladas. Os froitos son aquenios con vilano plumoso. Na metade oriental de Galicia están presentes, en ambientes secos e marxes de camiños T. crocifolius, T. dubius, T. porrifolius e a máis común T. pratensis.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome xenérico de certos viños da provincia de León, brancos ou claretes, bastante alcohólicos, apreciados como viños de mesa. Carecen de Denominación de Orixe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da comarca do Bierzo, adscrito á provincia de León e á comunidade autónoma de Castela e León (4.846 h [1996]). A súa economía baséase no sector agropecuario. Destaca o cultivo da vide e das árbores froiteiras (especialmente cerdeiras), que proporcionan a materia prima para as industrias de elaboración de viños e conservas vexetais amparadas polas respectivas denominacións de orixe. Tamén son de importancia as explotacións gandeiras e forestais, estas últimas abastecedoras das industrias madeireiras radicadas na localidade. Situado no Camiño Francés de peregrinación a Santiago, constitúe un fito relevante na ruta, destacando entre o seu patrimonio monumental a igrexa parroquial baixo advocación xacobea. O sector turístico experimentou un desenvolvemento notable en paralelo á promoción institucional do Camiño na década de 1990.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Apelido que ten a súa orixe nun topónimo. Procede do latín *caccabellus, diminutivo de caccabus ‘ola, pucheiro’, que, aplicado á toponimia, fai referencia a un lugar con forma cóncava, afundido. Documéntase no s XIII: “Martin Fernandez de Cacauelos” (doc ano 1276 en C. de Azevedo Maia História do galego-portugués. Estado lingüístico da Galiza e do Noroeste de Portugal do seculo XII ao século XVI, 1986, p 131).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico. Profesor titular da facultade de Medicina da Universidad Complutense de Madrid e director do Instituto para Enfermidades do Sistema Nervioso Central do Centro de Investigación en Neurociencias Básicas e Clínicas da Coruña. Doutor en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela, en Xapón obtivo o doutorado en Ciencias Médicas e as especialidades de psiquiatría e psicoxeriatría. Deseñou o Osaka University Computerized Electronic Maze System e foi o coordinador da European Dementia Network. Publicou máis de 300 artigos científicos e editou libros sobre psiquiatría, neurociencias, demencia senil e a enfermidade de Alzheimer. Obtivo o Premio da Academia de Ciencias Médicas de Tohoku.

    VER O DETALLE DO TERMO