"Albán" (Contén)

PERSOEIRO

Eclesiástico, xu-rista e humanista, doutor en Dereito. Foi embaixador en Viena, auditor da Rota, diplomático en Inglaterra (1555), Alemaña (1558) e Sicilia (1559). Tamén foi nomeado Bispo de Alifano, en Nápoles (1577) e de Lleida (1561), e Arcebispo de Tarragona (1577-1586). Bibliófilo, apaixonado polos manuscritos gregos, conseguiu reunir unha das bibliotecas privadas máis importantes da época, cun catálogo que se considera o primeiro impreso en Europa (1586). Carteouse en latín, pero tamén en grego, catalán e castelán cos humanistas do seu tempo. Destacou no estudo das fontes do dereito romano, Emendationum et opinionum libri quattuor (1543), e aplicou por vez primeira ao estudo do dereito canónico o método histórico-xurídico: De emendatione Gratiani Dialogui (1587). Promoveu o interese pola arqueoloxía. Parte da súa produción foi recompilada nunhas Opera Omnia de oito volumes que foron publicadas no 1775.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Fillo do vicechanceler Antonio Agustín, foi sancristán da catedral de Lleida (1518-1524), prior da catedral de Santa María de Roda e Bispo de Huesca e Jaca (1545). No 1546 acudiu ao Concilio de Trento, sendo o único Bispo da Península Ibérica que asistiu ás súas tres etapas.

RIOS

Río que nace no Rodeiro (a 600 m de altitude) e discorre pola parroquia de Corvelle ata confluír co río Pequeno, afluente pola marxe dereita do río Miño, na parroquia de Muimenta. Atravesa en dirección N-S a comarca de Terra Chá.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Coles baixo a advocación de santa Mariña.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Coles baixo a advocación de san Paio.

GALICIA

Foi editor gráfico do periódico mensual Compostelán. Estudiou fotografía no obradoiro de Reinghar Gäde e foi responsable do estudo gráfico do Seat Ibiza e do proxecto Paris-Match en España. Participou nas exposicións de Amnistía Internacional en València, Madrid, Barcelona, París e Berlín. Publicou Galicia a pé de foto e Soutomaior. É reporteiro gráfico na delegación de Galicia do diario El Mundo.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, na comarca da Campiña (1.540 h [1996]).

PERSOEIRO

Militar e humanista. Foi nomeado titor do futuro Filipe IV (1612). Ordenado sacerdote, foi rexente da abadía de Alcalá la Real e administrador do Arcebispado de Granada.

1. Relativo ou pertencente a Albania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Albania.

3. Pobo de orixe indoeuropea que habita Albania e diversos núcleos de Iugoslavia (fundamentalmente en Kosova) e Grecia, e forma importantes colonias emigrantes no S de Italia, Turquía e os EE UU. A maior parte da poboación albanesa, preto do 97%, é descendente das antigas tribos ilirias que, mesturadas cos tracios, tamén indoeuropeos, poboaron a península balcánica denantes de gregos e eslavos. O tipo predominante é o dinárico.

4. Lingua da familia indoeuropea, con algo máis de catro millóns de falantes, que se estende pola costa oeste da península balcánica, en Albania e polas áreas limítrofes de Serbia e Grecia. Existen tamén algúns puntos de fala albanesa esparexidos por Italia (Os Abruzos, Molise, Basilicata, Apulia, Calabria e Sicilia) e Grecia (Voiotía, Ática, Évvoia, Andros e o Peloponeso). A primeira mostra escrita do albanés non se atopa ata o século XV. Sobre as súas orixes non se sabe moito nin tampouco sobre as súas relacións co resto das familias indoeuropeas: a tese tradicional facía descender o albanés do ilirio, antiga lingua falada no norte da actual Albania, outras propostas relacionábano co tracio. Actualmente, considérase como o único membro coñecido dun novo grupo indoeuropeo. O territorio albanés sufriu diversas invasións e pertenceu a distintos imperios (Búlgaro, Bizantino, Serbia, Imperio Otomano, etc) ata que despois da Primeira Guerra Mundial logra a súa independencia e...

5. arte albanesa

6. literatura albanesa

7. cine albanés

ENTRADA LARGA

Estado da Península Balcánica, na costa adriática oriental, limitado ao N por Iugoslavia, ao L por Macedonia e ao S por Grecia (28.748 km2; 3.293.000 h [estim 1997]). A capital é Tirana.
Xeografía física
Pechada por sistemas montañosos que ocupan as dúas terceiras partes do seu territorio, e por unha chaira litoral palustre, poden diferenciarse cinco rexións físicas. No N, os Alpes Albaneses, de estrutura calcaria, grandes macizos de cristas agudas e vales profundos cubertos de morrenas que lle confiren un aspecto alpino, elevándose sobre as chairas de Kosova e Metohija, en territorio da Federación Iugoslava. No L, na Albania interior montañosa, a superficie calcaria é menos continua, con cumes máis baixos e redondeados. Os ríos (Drin, Mat, Shkumbin) formaron vales separados por cristas que non superan os 2.500 m (Guri i Zi, 2.073 m, Valamare, 2.373 m). Esta área está drenada polo Drin, o Mat e o Shkumbin e a poboación concéntrase nas...

LAGOS

Lago do cráter dos montes Albanos, no Lacio, Península Itálica, a 293 m de altitude; a súa área é de 6 km2 e ten unha profundidade de 170 m. Tamén se denomina Lago de Castelo.

PERSOEIRO

Cristián británico morto durante a persecución de Diocleciano en Verulam, onde máis tarde foi erixida a abadía de Saint Alban, famosa no s XIII. A súa festa celébrase o 22 de xuño.

MONTES

Monte da parroquia de Sabariz, concello de Rairiz de Veiga de 702 m de altitude.