"ECU" (Contén)

Propliopithecus.

Goberno xeral que reúne en forma de federación, de 1910 a 1958, os territorios franceses de Gabón, Congo Medio, Ubangi-Xari e Chad. A capital foi Brazzaville.

Xénero fósil de homínidos que ten como único representante o Afropithecus turkanensis, definido por Meave e Richard Leakey no ano 1986 a partir duns restos faciais e poscraniais atopados en Kalodirr (Quenia). Segundo Harrinson debería incluírse nunha única superfamilia de catarrinos primitivos do Mioceno superior -Proconsulidae- da que xurdiron os posteriores homínidos. Andrews, pola contra, propón resolver a cuestión da diversificación deses homínidos na tribo Afropithecini. A súa localización na orixe dos homínidos proposta en diversas sistemáticas está en contradición co poscranial, pois indica unha locomoción cuadrúpede.

Relativo ou pertencente á agricultura e á gandería.

Xénero fósil da familia dos homínidos procedente do Mioceno europeo.

Primate do Eoceno tardío de Birmania de talle pequeno. Por mor dos seus premolares parece un simio, non obstante os seus molares son de tipo prosimio. Este feito e a súa tendencia ao ortognatismo obrigan a pensar que é un antepasado dos simios.

Grupo de linguas amerindias de Sudamérica que inclúe a maioría das máis faladas que se conservan neste grupo, entre elas: o quechua, o guaraní e o aimará. Consta de catorce familias e algunhas linguas illadas. As familias máis importantes son: o arauco, o tupí, o quechua e o aimará.

Xénero fósil da familia dos homínidos procedente do Mioceno medio de Turquía. Resulta difícil establecer as relacións evolutivas deste xénero, sen embargo, é probable que represente unha pola lateral da tribo Ponginae, polo que tería a súa orixe na dispersión dos Griphopithecus hai 14 M a por Eurasia procedentes de África. A única especie definida neste xénero é o A. meteai.

Xénero de homínidos fósiles do Plioceno (4,5 M a) procedentes da depresión de Afar (Etiopia). Foi descrito por White en 1994 a partir duns restos fragmentarios e diversos dentes. Os seus descubridores sitúanos na base da liñaxe humana; sen embargo, moitos paleoantropólogos prefiren inscribilos na liña dos chimpancés. Así mesmo, a presenza de trazos moi primitivos permite afastalos dos australopitecos, debido a que entre eles hai acusadas diferencias a nivel xenérico. A única especie descrita neste xénero é Ardipithecus ramidus.

Xénero de peixes da familia dos esternoptícidos ao que pertence a machada luminosa espiñenta e a machada luminosa horizontal.

Enxeñeiro. Publicou dúas obras: Elementos de Geometría y su aplicación a la resolución de algunos problemas para uso de los aspirantes a maquinistas de la Marina mercante (1898) e Elementos de Aritmética, escritos con arreglo a los programas vigentes en las Escuelas de Maestranza y aspirantes a maquinistas (1906).

recuar.

onde A é o factor de frecuencia, independente da temperatura; E é a enerxía de activación e R é a constante dos gases.

Frecuencia de oscilación comprendida dentro da banda de audio (entre 15 e 20.000 Hz), perceptible polo oído humano.

Xénero de homínidos fósiles do Plio-Plistoceno de África oriental e meridional situado, de forma xenérica, na ascendencia da liñaxe humana; sen embargo, a evolución e as relacións filéticas entre as diferentes especies deste grupo precisaranse máis a medida que progresen as investigacións. Este xénero defínese por unha serie de trazos anatómicos ben marcados que o separan doutros homínidos fósiles (Ardipithecus, Paranthropus, etc). Eran seres cunha forma particular de bipedismo, tiñan un talle miúdo (1-1,5 m), capacidade cerebral baixa (400-500 cm3), cranio alongado e baixo con occipital saínte e anguloso, prognatismo facial, dieta progresivamente vexetariana e estaban adaptados a diferentes nichos ecolóxicos, amosando estratexias evolutivas ben diferenciadas entre si. Así mesmo, hai investigadores que recoñecen nos Australopithecus unha capacidade para elaborar artefactos. A partir da descuberta do “neno de Taung” realizada por Dart en 1924, comezou...