"Mir" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta brasileiro romántico. Acadou un grande éxito co poemario Primaveras (1859).

1. Que é digno de admiración.

2. Obxecto de admiración, recoñecemento e aprecio.

3. Impresión positiva ou negativa que se produce na persoa por algo que non se agarda.

4. Signo ortográfico colocado ao final (...!), por exemplo no inglés e no portugués, ou ben ao principio e ao final (....!), como no caso do galego e do castelán, dunha proposición exclamativa ou dunha interxección.

1. Emoción producida pola vista, a contemplación, a consideración, dunha persoa ou cousa extraordinaria, marabillosa, dunha gran beleza; sentimento de pracer e aprobación provocado por unha persoa ou cousa que posúe algunha calidade extraordinaria, excelente.

2. Obxecto de admiración, recoñecemento e aprecio.

3. Impresión positiva ou negativa que se produce na persoa por algo que non se agarda.

4. Signo ortográfico colocado ao final (...!), por exemplo no inglés e no portugués, ou ben ao principio e ao final (....!), como no caso do galego e do castelán, dunha proposición exclamativa ou dunha interxección.

ILLAS

Illa do arquipélago Alexander, Alasca. A poboación máis importante é Angoon.

CORDILLEIRAS

Cordilleira da Antártida, que bordea a costa de Victoria Land e culmina nos 3.000 m de altitude do monte Whewell.

1. Contemplar ou sentir admiración por alguén ou por algunha cousa.

2. Producir algunha cousa admiración ou sorpresa.

3. Sentir admiración ou sorpresa.

PERSOEIRO

Poetisa uruguaia. Autodidacta, de temática altamente erótica e asociable ao modernismo, escribiu, entre outras obras, Cantor de la mañana (1910) e Los astros del abismo (1924).

PERSOEIRO

Político, médico e xornalista catalán. Afiliado á Unió Socialista de Catalunya, ingresou en Estat Català, do que foi director na clandestinidade durante a Ditadura de Primo de Rivera. Participou no Pacto de San Sebastián (agosto de 1930). Interveu na constitución de Esquerra Republicana de Catalunya. Proclamada a Segunda República Española, foi alcalde de Barcelona (1931-1933). Ministro durante a Guerra Civil dos gobernos de Largo Caballero e de Negrín. No ano 1939, exiliouse en Francia, pasando a México no 1941. Entre outras obras escribiu Catalunya i la revolució (1931).

PERSOEIRO

Político ruso. Formou parte do grupo de marxistas chamados economistas que no 1898 se rebelaron contra G. Plekhanov, separándose do Partido Socialdemócrata Ruso. Foi director do Rabočeje Delo (A causa dos traballadores), xornal desta organización.

PERSOEIRO

Político e escritor. Foi durante uns anos a figura máis importante do rexurdimento político catalán. Participou na revolución de setembro en Barcelona (1868), interveu na fundación do Partit Republicà Democratic Federal e foi elixido primeiro presidente do Club dos Federalistas. Iniciou a publicación do primeiro diario en lingua catalá El Diari Català (1879). No 1866 presidiu os Jocs Florals de Barcelona, e publicou a súa obra capital: Lo Catalanisme. Motius que el legitimen, fonaments científics y soluciòns pràctiques (O Catalanismo. Motivos que o lexitiman, fundamentos científicos e solucións prácticas), exposición sistemática da doutrina catalanista.

1. Muller que exerce de almirante.

2. Muller do almirante.

3. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cara’.