"Peñafiel" (Contén)

PERSOEIRO

Político. Deputado da extrema dereita do partido conservador por Mula (Cádiz) en 1896, exerceu como ministro de Instrución Pública no efémero goberno de Azcárraga (1904). En 1907 foi nomeado ministro de Gobernación con Maura; neste cargo destacou pola súa actitude coercitiva nos acontecementos da Semana Tráxica de Barcelona en xullo do 1909. Como consecuencia detiveron a Francisco Ferrer para sometelo a xuízo e despois executárono. Esta morte causou grande expectación en Europa e foi a causa inmediata da caída de Maura do poder. En 1917, durante o goberno de concentración de García Prieto, foi ministro de Guerra e amparou as Juntas militares de defensa, o que lle permitiu manexar a moitos dos seus integrantes e usalos como presión política para apoiar as súas pretensións de instaurar unha ditadura. Non conseguiu este obxectivo e as Juntas disolvéronse a finais de 1922. Foi ministro de Facenda durante o goberno de Maura (1919), de Fomento no gabinete Allendesalazar (1921), de Guerra con...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Valladolid, Castela-León, situado no val do Duero (5.191 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura e nas industrias alimentarias. En 1112 asinouse nel a Concordia de Peñafiel, un pacto matrimonial establecido entre Urraca I de Castela e León e Afonso I de Aragón o Batallador. Do seu patrimonio cultural destaca o castelo (s XI), reconstruído nos ss XIV e XV (BIC, 1917), e a igrexa de San Pablo, que conserva unha ábsida de estilo mudéxar (BIC, 1931).

DUCADOS

Título señorial concedido en 1395 ao infante Fernando, terceiro conde de Mayorga e señor de Lara, fillo do Rei Xoán II. Cedeuno ao seu fillo o infante Xoán, a quen lle foi confiscado (1429) polo Rei Xoán II de Castela, que o incorporou á Coroa de Castela.