"Rute" (Contén)

Mostrando 16 resultados de 16.

  • desembrutecer
    Escoitar

    1. Facer que alguén perda o embrutecemento.

    2. Perder o embrutecemento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • desfrute como forma incorrecta de gozo
    Escoitar

    1. Sensación ou sentimento de pracer e alegría que produce algunha cousa no espírito.

    2. Sensación pracenteira e agradable que experimentan os sentidos. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Non hai gozo cumprido; que así que está logrado, xa está fuxido”.

    3. Composición poética cantada, xeralmente en loanza da nai de Deus ou dun santo. A literatura latina medieval ofrece, polo menos desde o s XII, pezas en verso ou en prosa que exaltan os gozos de María, sucesos alegres da súa vida terreal ou celestial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • embrutecedor -ra
    Escoitar

    Que embrutece.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • embrutecemento
    Escoitar

    Acción e efecto de embrutecer ou embrutecerse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • embrutecer
    Escoitar

    1. Facer a alguén bruto, rudo ou torpe.

    2. Facerse bruto, rudo ou torpe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • frutescente
    Escoitar
  • grutesco -ca
    Escoitar

    Relativo ou pertencente á gruta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • infrutescencia
    Escoitar

    Conxunto de froitos orixinado a partir dunha inflorescencia. Exemplos destes son o poliaquenio do plátano común ou de sombra, os sicóns da figueira e a sorose do ananás.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rute
    Escoitar

    MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado na comarca de Los Montes (10.012 h [2001]). Destaca a agricultura, a gandaría e a industria alimentaria. É un dos principais centros produtores de augardente. O núcleo antigo conserva restos visigodos e árabes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rute
    Escoitar

    Antropónimo feminino que provén do hebreo ruth, interpretado como ‘beleza’, ou ben de re’ut ‘amizade’. Presenta a variante Ruth.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rute
    Escoitar

    Personaxe bíblica. Muller moabita, casou con Booz, co que tivo a Obed, avó de David. É a protagonista do Libro de Rute. A súa festa celébrase o 4 de xuño, aínda que esta matrona bíblica non ten culto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rute, Libro de
    Escoitar

    Libro do Antigo Testamento, de autor descoñecido. A Vulgata sitúao entre o Libro dos xuíces e o primeiro Libro de Samuel. A Biblia hebrea inscríbeo entre o Cantar e as Lamentacións. Crese que foi redactado despois do exilio, en contra das reformas de Nehemías sobre os matrimonios mixtos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rutebeuf
    Escoitar

    PERSOEIRO

    Poeta francés. A súa produción, que se pode datar entre 1245 e 1285, inclúe o Miracle de Théophile, poemas satíricos e alegóricos, poemas líricos, unha parte do Roman de Renart chamada Renart le Bestourné e, posiblemente, o monólogo cómico Dit de l’herberie.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rutenia
    Escoitar

    Nome que, na Idade Media, designaba Rusia e que foi adoptado pola monarquía austrohúngara para nomear os territorios do NL dos Cárpatos, que comprendían esencialmente Galitsia, Bukovina e parte de Hungría. Posteriormente aplicouse o nome de Rutenia Carpática ou Rusia Subcarpática á provincia máis oriental de Checoslovaquia, que en 1945 quedou incorporada á República Socialista Soviética de Ucraína.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • rutenio
    Escoitar

    Elemento químico de número atómico 44, pertencente ao grupo VIIIB da táboa periódica. É un dos metais da segunda serie de transición e pertence ao grupo do platino. Foi descuberto en 1844 por K. Klaus. É o menos abundante dos elementos do seu grupo e atópase na natureza como compoñente minoritario das aliaxes nativas do platino. Ten un peso atómico de 101,07 e está constituído por unha mestura de sete isótopos naturais estables. O metal oxídase no aire a temperaturas superiores a 800°C e non é atacado polos ácidos nin pola auga rexia. En solución acuosa, a súa química baséase en ións complexos, de coordinación octaédrica, frecuentemente polinucleares. Ten aplicación fundamentalmente como endurecedor para o platino e o paladio e como aditivo para o titanio, para aumentar a súa resistencia á corrosión. Emprégase tamén en síntese orgánica como catalizador para procesos de hidroxenación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ruteno -na
    Escoitar

      1. Relativo ou pertencente a Rutenia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Rutenia.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo ruteno.

      2. Individuo do pobo ruteno.

      3. Pobo ruso residente na banda occidental da liña Dvina-Dniéper, que formaban parte do estado polaco-lituano. Recibiu este nome baixo a Austria imperial e en Eslovaquia. Descende das antigas tribos eslavas orientais, que se estableceron ao redor da metade do s VI nos Cárpatos e preto da conca media do Dniéper, en Rutenia. Elemento relixioso e cultural de conxunción e de paso entre o catolicismo latino e a ortodoxia rusa, o nome ruteno foi aplicado case exclusivamente aos católicos de rito bizantino de Rutenia, denominados tamén uniatas. Desde 1917 a maior parte viven en Ucraína.

    3. Lingua eslava que se fala en Eslovaquia, Ucraína e Serbia.

      1. Relativo ou pertencente á Igrexa rutena.

      2. ...
    VER O DETALLE DO TERMO