"Silves" (Contén)

1. Dise dunha planta silvestre que procede da semente dunha planta cultivada.

2. Aplícase ao animal doméstico que fuxiu e se volveu salvaxe.

GALICIA

Escultor e tallista. Protexido do arcebispo Gil Taboada, dedicouse á creación de retablos, escudos de tallas e mobles desde 1753. Realizou, entre outras obras, unha custodia para San Martiño de Prado, un retablo para a igrexa de Santa Baia de Onción e un camarín para a igrexa de Souto Longo. Traballou en diferentes estancias do Hospital Real de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Avogado e político venezolano. Ocupou diversos cargos públicos ata 1810, cando se uniu á causa emancipadora. Formou parte da Junta Patriótica, foi presidente da Alta Corte de Justicia e gobernador de València, ata a capitulación da cidade, trala que foi apresado e executado polas forzas realistas.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida ao redor de 1982 en Vigo. Subtitulouse “Revista mensual de caza, pesca, tiro y naturaleza”. Editouna e dirixiuna Luis Macías.

PERSOEIRO

Militar. Loitou en Cuba (1895-1898) e en Marrocos, onde en 1920, ascendido a xeneral e a axudante de campo do Rei Afonso XIII, intentou unha penetración cara ao interior, coñecida como a Desfeita de Annual.

FILOSOFOS

Filósofo escolástico italiano. Comentarista de Aristóteles, foi coñecido por ser o restaurador da tradición tomista coa súa obra Comentario á Summa contra xentiles de Tomé de Aquino.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Adscribiuse en 1861 ao movemento dos macchiaioli. Nas súas paisaxes domina a masa de cor sobre a precisión dos contornos. Destaca Imboscata di bersaglieri italiani in Lombardia (1861).

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi un dos mellores representantes do neoclasicismo hispánico. En Euskadi realizou o Teatro de Vitoria, a casa do concello de Donostia e as igrexas de Motrico (1789) e Bermeo (1820). En Madrid destaca a Puerta de Toledo e en Galicia a igrexa de Mugardos.

GALICIA

Parroquia do concello de San xoán de río. baixo a advocación de San silvestre.

CIDADES

Cidade do distrito de Faro situada no Algarve, Portugal. É un centro comercial e turístico a 17 km da costa. Capital da cora de Ocsobona (Algarve), o califa ‘Abd al-Ra ḥ mān III tolerou a súa independencia a cambio dun tributo anual (929). Foi incorporada a Portugal en 1249.

1. Que se cría de forma natural nos bosques ou nos campos.

2. Que vive en liberdade na natureza.

PERSOEIRO

Papa (314-335). Confesor da fe na última persecución, foi o primeiro papa despois do Edito de Milán (313). Segundo a tradición bautizou a Constantino. Viste de pontifical, con palio e tiara e cunha pía bautismal como atributo persoal. A súa festividade celébrase o 31 de decembro.

PERSOEIRO

Papa (999-1003). De nome Xeberto de Orlhac, foi arcebispo de Reims (989). Desamigouse co Rei Roberto II (996) e tivo que refuxiarse na corte do Emperador Odón III, de quen foi mestre e conselleiro e quen o fixo arcebispo de Rávena (989). Como papa esforzouse na restauración do Imperio Romano en mans dos xermánicos. Isto valeulle a inimizade dos Crescenzi de Roma que provocaron a súa fuxida da cidade xunto a Odón III (1001). Introduciu o uso do cero na Europa cristiá.

PERSOEIRO

Papa (1045). De nome Giovanni Crescenzi, foi bispo de Sabina. Foi elixido papa grazas a Gerardo di Sasso, quen destronou a Benedito IX. O retorno ao solio de Benedito IX, tamén pola forza das armas, obrigouno a refuxiarse en Sabina. Deposto polo Sínodo de Sutri (1046), xunto aos seus rivais Benedito IX e Gregorio VI, pasou os seus derradeiros días encerrado nun mosteiro.

PERSOEIRO

Antipapa (1105-1111). Foi elixido papa polo pobo romano durante o pontificado de Pascual II.

GALICIA

Escritor. Comprometeuse coa lingua a través da escrita de diversos poemas e a colaboración en publicacións, como Follas Novas, A Gaita Gallega, Galicia Humorística, A Monteira e O Tío Marcos d’a Portela. Na súa obra aparecen nomeados moitos dos escritores galegos da época, algúns deles amigos seus. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu como rexistrador da propiedade en diferentes localidades.

1. Relativo ou pertencente aos silvestrinos.

2. Monxe da congregación monástica de San Bieito de Montefano (Macerata), Italia, fundada por san Silvestre Guzzolini en 1231. A congregación adoptou a regra beneditina e foi aprobada polo Papa Inocencio IV en 1248. Tivo unha rama feminina que se extinguiu en 1822.