"fate" (Contén)

Mostrando 15 resultados de 15.

    1. Cesto de vimbio plano con forma de bandexa.

    2. Palabra comodín, que pode servir para nomear numerosos obxectos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Persoa que ten por oficio calafatear.

    2. Construtor de embarcacións de madeira.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de calafatear.

    2. calafateo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ferramenta de corte amplo, en forma de cicel, empregada polos toneleiros e polos calafates para poñer brea ou estopa ás xuntas das doelas das cubas e das táboas das embarcacións.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Tapar con estopa as costuras das táboas dos barcos e das embarcacións menores de madeira, cubríndoas despois cunha capa de brea para impedir que entre a auga.

      2. Tapar con papel ou estopa as xuntas das doelas das cubas para que non vertan.

    1. Unir dúas pezas ou pranchas metálicas mediante a acción dun martelo pneumático ou de ferramentas especiais aplicadas sobre as arestas de contacto, para conseguir que queden unidas hermeticamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de calafatear. 

    2. Operación propia da construción e mantemento dos barcos de madeira. O calafateo consiste en encher con estopa as xuntas das táboas dos fondos, as cubertas e os costados do barco, e recubrilas logo con brea para impedir a entrada da auga. Os novos materiais empregados para as operacións de calafateo seguen mantendo, unha vez aplicados, a suficiente flexibilidade para ceder e manter estanco o peche das xuntas, que debido a cambios de temperatura, asentamento da estrutura, variación da carga ou outros motivos non conservan sempre a mesma anchura. O calafateo lévase a cabo tamén en embarcacións de casco metálico e, nese caso, aplícase fortemente o bordo dunha chapa contra outra para conseguir un peche estanco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ILLAS

    Illa do arquipélago que forma a República de Vanuatu, cunha extensión de 915 km2, situada no Océano Pacífico, ao SO de Nova Guinea. Forma parte das quince illas que constitúen o grupo central do arquipélago e onde está a súa capital, Port Vila.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de Uttar Pradesh, India, ao SO de Āgra (117.203 h [1991]). Foi capital do imperio mogol. Fundada polo Emperador Akbar (1569) e abandonada en 1585, a UNESCO declarouna Patrimonio da Humanidade (1986). Conserva numerosos monumentos de estilo indo-musulmán entre os que destacan o palacio Panch Mahal e a mesquita de Jami Masjid.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza do vestiario ou da cama.

    2. Peza do vestiario feminino que se usaba entre a saia e o mantelo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritora marroquí. Referencia de diversos organismos internacionais, converteuse nunha voz destacada e activa da intelectualidade do mundo árabe e unha autoridade mundial nos estudos coránicos. Publicou Al Hubb fi hadaratina al-Islamiya (O amor na nosa civilización islámica, 1983), Nissa’ al’ Gharb (Mulleres de Gharb, 1985), Islam and Democracy: Fear of the Modern World (1992), Les Ait-Débrouille (1997), Scheherazade Goes West (2001) e As sultanas esquecidas (2003). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de las Letras (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antropónimo masculino procedente do hebreo Yehoshafat, que pasou ao grego e ao latín como Iosaphat, e que deriva de Yah(weh) ‘Iavé’ e shafat ‘xulgar’, co significado ‘Deus xulgou’. Presenta a variante Xosafat.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Personaxe bíblico. Cuarto rei de Xudá (872 a C-849 a C). Casou o seu fillo Xoram coa filla do rei de Acab de Israel, polo que afirmou a amizade entre ambas as dúas dinastías.

    VER O DETALLE DO TERMO