choutar

(< lat tlutāre ‘andar ótrote’?)

v i
Impulsar o corpo cara a arriba cun salto, normalmente continuo, pequeno e brusco, para despois deixarse caer no mesmo sitio ou noutro.

Ex: Foi un dos concertos nos que máis choutei.
Sinónimos: brincar. Confrontacións: saltar.
v i
Dar saltos os animais. Ex: O poldro choutaba de alegría ao ver o seu dono.

Ex: O poldro choutaba de alegría ao ver o seu dono.
v i
Latexar con forza o corazón. Ex: O corazón choutáballe de emoción cando viu aparecer seu irmán pola porta.

Ex: O corazón choutáballe de emoción cando viu aparecer seu irmán pola porta.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO choutar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chouto
choutas
chouta
choutamos
choutades
choutan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutaba
choutabas
choutaba
choutabamos
choutabades
choutaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutei
choutaches
choutou
choutamos
choutastes
choutaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutara
choutaras
choutara
choutaramos
choutarades
choutaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutarei
choutarás
choutará
choutaremos
choutaredes
choutarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutaría
choutarías
choutaría
choutariamos
choutariades
choutarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choute
choutes
choute
choutemos
choutedes
chouten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutase
choutases
choutase
choutasemos
choutasedes
choutasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutar
choutares
choutar
choutarmos
choutardes
choutaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
chouta
-
-
choutade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles choutar
choutares
choutar
choutarmos
choutardes
choutaren

Xerundio choutando

Participio choutado
choutada
choutados
choutadas