cianocobalamina

cianocobalamina

(

Nome científico: [vitaminaB<sub> 12</sub> :C<sub> 63</sub> H<sub> 88</sub> CoN<sub> 14</sub> O<sub> 14</sub> P]
s f [BIOQ]

Cristal vermello illado en cultivos de Streptomyces griseus por Karl Folkers e polos seus colaboradores en 1947. Ten un papel importante na síntese dos ácidos nucleicos, no metabolismo do ácido fólico, das graxas e dos aminoácidos, e na conversión dos glícidos en graxas. Almacénase no bazo e nos riles. Emprégase no tratamento da anemia megaloblástica, polo que tamén se coñece como factor antianemia perniciosa.

Palabras veciñas

ciano- | cianoalcohol | cianobacterio -ria | cianocobalamina | cianofíceo -a | cianose | cianótico -ca