circunstante

circunstante

(< lat circumstante)

  1. adx

    Que está ao redor de algo.

    Ex: Péchase en si mesmo, sen participar da realidade circunstante.

    Confrontacións: circundante.
  2. adx e s pl

    Que ou quen está presente nun lugar ou presenza un feito. Ex: As testemuñas circunstantes coincidiron na declaración sobre o accidente.

    Ex: As testemuñas circunstantes coincidiron na declaración sobre o accidente.