clefta
clefta
(< gr modernoκλέϕτης < grκλέπτης ‘ladrón’)
-
adx
Relativo ou pertencente aos cleftas.
-
s
[HIST]
Individuo da comunidade clefta.
-
s
m pl
[HIST]
Comunidade de homes libres, armados e combativos, fuxitivos da servidume ou campesiños expulsados das súas terras, que se organizaban en bandas e que actuaron no medio rural grego durante a dominación turca. Defenderon a causa da independencia grega contra os otomanos e definíronse como bandidos nacionais cuns criterios tradicionais. Identificábanse co defensor ou vingador dos cristiáns en contra dos turcos, ocultos en zonas marxinais do territorio como montañas e bosques. A figura dos cleftas recollérona e magnificárona as baladas e os poetas e folcloristas filohelénicos románticos.