cohibir

(< lat cohibēre)

v t
Influír algo ou alguén sobre o ánimo dunha persoa impedíndolle obrar libremente.

Ex: A xente de fóra cohíbeo e entón xa non fala nada.
Confrontacións: reprimir.
v pron
Sentirse presionado mentalmente ata o punto de non poder actuar.

Ex: Cohibiuse tanto que tivo que marchar antes de tempo.
Confrontacións: reprimir.
v pron
Conterse de realizar algunha cousa. Ex: Cohíbese de comer pan porque está gordo.

Ex: Cohíbese de comer pan porque está gordo.

Formas incorrectas

acomplexar

Conxugar

VERBO cohibir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibo
cohibes
cohibe
cohibimos
cohibides
cohiben

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibía
cohibías
cohibía
cohibiamos
cohibiades
cohibían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibín
cohibiches
cohibiu
cohibimos
cohibistes
cohibiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibira
cohibiras
cohibira
cohibiramos
cohibirades
cohibiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibirei
cohibirás
cohibirá
cohibiremos
cohibiredes
cohibirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibiría
cohibirías
cohibiría
cohibiriamos
cohibiriades
cohibirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohiba
cohibas
cohiba
cohibamos
cohibades
cohiban

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibise
cohibises
cohibise
cohibisemos
cohibisedes
cohibisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibir
cohibires
cohibir
cohibirmos
cohibirdes
cohibiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cohibe
-
-
cohibide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cohibir
cohibires
cohibir
cohibirmos
cohibirdes
cohibiren

Xerundio cohibindo

Participio cohibido
cohibida
cohibidos
cohibidas