complicidade

1. s f

   Forma secundaria de participación nun delito á que corresponde un grao medio de responsabilidade entre a do autor e a do encubridor. A complicidade pode ser moral, como a instrución ao delincuente para a realización do feito; material, mediante a execución de actos anteriores ou simultáneos que favorezan a consumación do delito; e negativa, como a actitude pasiva daquel que consente o delito ao non facer nada para evitalo.

2. s f

   Colaboración entre dúas ou máis persoas de forma non expresa.

   Ex: A complicidade dos irmáns impide que os pais os descubran cando chegan tarde.

Refráns

• Contigo me enterren, que ben me entendes.
• Entón era eu, que andaba na danza e non me valeu; quizáis me valera se non andivera.