compoñedor -ra

(< compoñer)

s
Persoa que arranxa ou coloca os ósos no seu sitio cando están dislocados.

Ex: O compoñedor arranxoulle o pé que tiña escordado.
s m [GRÁF]
1. Instrumento empregado polos caixistas consistente nunha regra metálica, de sección angular e provista dun tope nun extremo e dun cursor, onde se colocan os tipos e os espaciadores sacados da caixa.
2. Parte da linotipia onde se reúnen as matrices e os espaciadores formando a liña.
s amigable compoñedor [DER]
Forma extraxudicial de solución dunha controversia que se caracteriza pola designación voluntaria polas partes dun árbitro imparcial, o amigable compoñedor, que debe emitir unha decisión ou sentencia que ten que ser acatada por ambas as dúas partes. É unha forma de arbitraxe privada caracterizada por non gardar de xeito estricto os formalismos legais.

Palabras veciñas