constelación

Cada unha das 88 zonas en que se divide a esfera celeste. A zonificación aceptada internacionalmente é un convenio. As constelacións imaxináronse na Antigüidade para conseguir unha orientación dentro dos numerosos conxuntos de estrelas no firmamento e para identificar os distintos aspectos totais e parciais do ceo, que permitían coñecer con exactitude as diferentes épocas do ano. Bautizouse cada unha destas agrupacións cun nome e compuxéronse debuxos cos nomes das principais estrelas de cada constelación. Ptolomeo completou no seu Almaxesto a primeira división do ceo visible en constelacións, realizada por Hiparco (120? a C). Non obstante , a división completa fixérona, posteriormente, Johann Bayer (1572-1625), Johannes Hevelius (1611-1687) e Nicolas Louis de Lacaille (1713-1762). A medida que se descubriron máis estrelas, constatouse que as figuras primitivamente asociadas ás constelacións tiñan pouco interese práctico. A Unión Astronómica Internacional fixou, no seu primeiro congreso en Roma (1922), as constelacións que se deberían conservar, co seu nome latino e coa súa abreviatura, e durante as dúas asembleas xerais seguintes fixáronse os límites precisos mediante arcos de meridiano e paralelos celestes. As estrelas máis importantes dunha constelación denomínanse mediante unha letra grega ou un número que acompaña o xenitivo do nome latino da constelación. Centradas polas doce constelacións do zodíaco, denomínanse constelacións boreais as 29 situadas ao norte e constelacións austrais as 47 do sur.

Conxunto de persoas ou de cousas.

Aspecto dos astros no momento do nacemento dunha persoa.

Fenómeno que en glosemática se caracteriza porque dúas unidades compatibles non presentan ningún tipo de dependencia recíproca; é dicir, un termo non presupón o outro, pero ambos son compatibles (