contracto -ta

contracto -ta

(< lat contractu, p p de contrahĕre‘reunir, concentrar’)

  1. p irreg

    de contraer ou contraerse.

  2. [LING]
    1. adx

      Aplícase ás vocais e ás formas que resultan dunha contracción.

    2. adx

      Aplícase aos adxectivos e nomes gregos que se caracterizan pola contracción da vogal da desinencia coa vogal do tema ou do radical. Así, por exemplo, no termo grego τεῐχους, procedente de τεῐχεος (xenitivo de τεῐχος ‘muro, muralla’), ου é unha vogal contracta.

    3. adx

      Aplícase aos verbos gregos con radical rematado nas vocais a, e ou o, que se combinan coa vogal temática e ou a (Ex: τιμῶμεν por τιμα-ω-μεν).

    4. artigo contracto

      Forma adoptada, segundo a gramática tradicional, polo artigo determinado cando se combina coas preposicións a, de, en, con e por. Por exemplo, dos (de+os), nas (en+as), coa (con+a), ó (a+o), pola (por+a), etc.