coronis

coronis

(< grκορωνίς)

s f [LING]

Signo gráfico empregado polos gramáticos gregos, análogo ao espírito suave (’). En moitos manuscritos gregos e nas edicións de textos helénicos colócase enriba das vocais longas ou dos ditongos procedentes da crase entre dúas palabras na frase, ou entre προ- e un segundo compoñente. Tamén se denomina corónide.

Palabras veciñas

Coronilla | corónimo | coronio | coronis | Corono | coronografía | coronógrafo