Covo

Apelido de orixe toponímica que procede do latín co(v)u, variante arcaica do adxectivo latino clásico cavus ‘oco’. Documéntase no s XV: “Afonso do Cobo” (doc ano 1484 en X. Ferro Couselo, A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI, vol II, 1967, p 197). Adoita aparecer grafado cun -b- non etimolóxico. A mesma orixe posúe a forma plural Covos.