cribar

Escoitar
cribar

(

  1. v t

    Pasar algunha cousa pola criba ou polo cribo co fin de separar aquilo que interesa de corpos estraños.

    Ex: Cribou o centeo despois de o mallar. Os buscadores de ouro cribaban a area en busca do metal precioso.

     Confrontacións: peneirar.
  2. v t

    Quitar as tachas ou as impurezas a determinadas cousas inmateriais.

    Ex: O corrector criboulle o escrito.
  3. v t

    Facer unha selección.

    Ex: Cribou moita xente no primeiro casting que realizou.
  4. v t

    Facer moitos buratos en algo.

    Ex: O neno cribou o caderno co xenio que tiña. A sarabia cribou as follas das cepas.

Palabras veciñas

criatura | criba | cribado -da | cribar | cribeiro -ra | Cribeiro Rodríguez, Xosé Alexandre | cribelo
Conxugar
VERBO cribar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribo
cribas
criba
cribamos
cribades
criban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribaba
cribabas
cribaba
cribabamos
cribabades
cribaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribei
cribaches
cribou
cribamos
cribastes
cribaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribara
cribaras
cribara
cribaramos
cribarades
cribaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribarei
cribarás
cribará
cribaremos
cribaredes
cribarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribaría
cribarías
cribaría
cribariamos
cribariades
cribarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribe
cribes
cribe
cribemos
cribedes
criben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribase
cribases
cribase
cribasemos
cribasedes
cribasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribar
cribares
cribar
cribarmos
cribardes
cribaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
criba
-
-
cribade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cribar
cribares
cribar
cribarmos
cribardes
cribaren
Xerundio cribando
Participio cribado
cribada
cribados
cribadas