cromorno

Instrumento renacentista de vento constituído por unha dobre lingüeta encapsulada e curvado no extremo do pavillón. Ten un buraco para o polgar, outro de ventilación na parte curva e sete para o resto dos dedos. É probable que date do s XV e que sexa orixinario do norte de Italia, dende onde se estendeu o seu uso a Alemaña.