¹ cu

1. s m
   1. [ANAT]

      Parte inferoposterior do tronco do ser humano sobre a que descansa o corpo cando está sentado. Está formado pola pel, o tecido subcutáneo, a aponeurose glútea e a importante masa muscular constituída polos glúteos maior, mediano e menor. No resto de animais cuadrúpedes, é a parte posterior do lombo que se corresponde coa anca. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que ten cu ten medo. O que ten cu de estopa sempre pensa que llo queiman. Quen moito se agacha o cu amosa”.

      Confrontacións: nádega.

   2. Orificio de abertura ao exterior do tracto dixestivo. OBS: Tamén se denomina ollo do cu.

2. s m

   Parte posterior ou inferior dunha cousa. Na tradición oral recóllense ditos como: “Tirádelle o cu a cesta e acabouse a parentela”.

   Ex: A botella ten o cu pintado de vermello.

3. s m

   Furado da agulla por onde se enfía.

   Ex: Non acertou a pasar o fío polo cu da agulla.

4. cu podre [ANIMAL]

   cangrexo peregrino.

5. cu de lámpada [GRÁF]

   Figura ornamental, xeralmente triangular e que lembra as lámpadas das igrexas, que usan os impresores, os gravadores, os ebanistas e outros artesáns para pechar un final de capítulo, un baixo de plafón, etc.

Frases feitas

• Acabar vendo a Deus polo cu dunha agulla. Expresa a posibilidade de chegar a unha situación límite.

• Azoutar e dar no cu, todo é un/Tanto ten dar no cu coma no cu dar. Expresa que dúas cousas son a mesma en realidade.

• Cu de medo/Pedro. Expresión que se lle aplica á persoa que ten moito medo.

• Mal de cu, mal de costas. Expresa que algunha cousa está mal de calquera xeito.

• 2 Ir por mal camiño.

• 2 Persoa que conta todo o que sabe e que, polo tanto, non pode gardar un segredo.

• 2 Prever un perigo ou unha dificultade.

• Aínda non lle caeu a casca do cu/Aínda non lle viu o cu á carriza. Aplícase á persoa nova ou inmatura.

• Andarlle co cu/Quentarlle o cu. Zoupar.

• Arder o cu e non se mover. Aplícase á persoa preguiceira.

• Bater coas zocas no cu. Fuxir a todo correr.

• Caer de cu coa risa. Rir moito.

• Confundir o cu coas témporas/Que ten/terá que ver o cu coas calzas/coas catro témporas? Indica que unha cousa non ten relación con outra.

• Cu do mundo. Lugar remoto.

• Dar alguén co cu no tego. Arruinarse.

• Dar polo cu. Practicar o coito anal.

• De cu. 1 Cara a atrás.

• É máis grande o cu ca as calzas. Aplícase a quen presume do que non ten.

• Enfiar a alguén polo cu dunha agulla. Ser unha persoa espelida.

• Ensinar o cu. Quedar en evidencia.

• Fecho do cu. Ano.

• Ir alguén/algunha cousa de cu costa abaixo/arriba. Presaxiar malos acontecementos ou ir mal.

• Ir tomar polo cu. Expresión coa que se desexa mal a alguén.

• Lamberlle o cu a alguén. Ser servil ou afagador.

• Meter no cu. Contarlle rapidamente a alguén aquilo do que é sabedor.

• Perder alguén o cu correndo. Correr moito, especialmente a causa do medo.

• Poñer o cu ao recacho. Poñerse en coiros.

• Pórlle unha persoa o cu ao sol a alguén. Descubrirlle un segredo a alguén ou contar algunha intimidade súa.

• Quedar alguén co cu descansado. Aplícase ironicamente para valorar negativamente o que fixo ou dixo algunha persoa.

• Ser un carto no cu. Ser moi avarento.

• Ser un cu aberto 1 Persoa que deixa todas as portas abertas.

• Ser un cu de bomba/Ter alguén un cu coma un traxe. Ter un cu grande.

• Ser un cu de ferro. Ser unha persoa que traballa sentada moitas horas sen esgotarse.

• Ter alguén o cu pelado. Ter levado moitos desenganos.

• Verlle o cu á carriza/curuxa. 1 Pasar por unha situación de grandes dificultades ou levar un bo susto.

• Virar alguén o cu por riba da cabeza. Facer todo o posible por algunha cousa.

• Volver o cu. Fuxir.