debilidade
(< lat debilĭtāte)
-
s
f
-
Calidade ou estado de débil.
Ex: Non podía andar porque tiña debilidade nas pernas. A debilidade dos partidos políticos evidenciouse ante a falta dunha solución ó problema.
Sinónimos: febleza. -
Carencia de forza ou de vigor, sobre todo por non ter comido.
Ex: A aquelas horas sempre tiña moita debilidade e tiña que comer algo.
Sinónimos: febleza.
-
-
s
f
-
Aspecto no que algo ou alguén é feble.
Ex: As debilidades humanas están presentes dende tempos moi antigos.
-
Defecto que posúe unha persoa pero que, en certa forma, se lle pode perdoar.
Ex: A súa única debilidade é tomar o café no bar.
-
Afección excesiva que mostra unha persoa por algo.
Ex: A súa debilidade sempre foi o tenis, nunca perde un partido.
-
Inclinación cara a unha persoa pola que se sente especial predilección.
Ex: Dende sempre tivo debilidade polo seu neto máis vello.
-
-
debilidade mental
[PSIC]
Estado psíquico que se caracteriza por unha diminución anormal da capacidade intelectual do individuo, asociado con importantes problemas de adaptación.
Refráns
- Dous poldros a un can, ben o morderán.
- Non remexas que todo te esparamexas.
- O malpocado, pouco mal e ben laiado.
- O que se deixa gobernar, mal pode mandar.