decaer

(< lat v *decadĕre, pordecidĕre ‘caer’)

v i
Perder alguén ou algo o seu vigor, a súa forza ou as súas calidades.

Ex: A enfermidade decaeu paulatinamente despois de tres días de tratamento. O Imperio Romano decaeu tralas invasións bárbaras. Decaeulle o ánimo coas cousas que lle dixeron.
Sinónimos: declinar.
v i [FÍS]
Pasar dun nivel determinado de enerxía a outro de enerxía inferior.
v i [MAR]
Desviarse unha nave do rumbo que tiña que seguir polo vento, a corrente ou a marusía.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO decaer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaio
decaes
decae
decaemos
decaedes
decaen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaía
decaías
decaía
decaïamos
decaïades
decaían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaín
decaíches
decaeu
decaemos
decaestes
decaeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaera
decaeras
decaera
decaeramos
decaerades
decaeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaerei
decaerás
decaerá
decaeremos
decaeredes
decaerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaería
decaerías
decaería
decaeriamos
decaeriades
decaerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaia
decaias
decaia
decaiamos
decaiades
decaian

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaese
decaeses
decaese
decaesemos
decaesedes
decaesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaer
decaeres
decaer
decaermos
decaerdes
decaeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
decae
-
-
decaede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decaer
decaeres
decaer
decaermos
decaerdes
decaeren

Xerundio decaendo

Participio decaído
decaída
decaídos
decaídas