dedución

dedución

(< lat deductĭōne)

  1. s f

    Acción de deducir.

  2. [FILOS]
    1. s f

      Razoamento mediante o que se conclúe rigorosamente dunha ou máis proposicións (premisas), outra que é a consecuencia (conclusión), en virtude dunhas regras lóxicas. Identificada a miúdo co siloxismo, como método cognoscitivo adoita contrapoñerse á indución. Distínguense a dedución construtiva ou demostración, da simple dedución formal, na que a conclusión non engade nada novo.

    2. deducción natural

      Método de lóxica proposto por Gerhard Gentzen en 1934 que consiste nunhas regras de inferencia, válidas na lóxica proposicional e cuantificacional.

    1. s f

      Cantidade que se deduce.

    2. deducción fiscal [ECON]

      Cota que se deduce da renda taxable sometida a imposición fiscal. O seu obxectivo principal é obter unha mellor redistribución da renda. Os factores que a favorecen son os gastos de explotación, os persoais e as cargas familiares do contribuínte.

Palabras veciñas

dedo | deducible | deducido -da | dedución | deducir | deduplicación | dedutivo -va