depresión

Sector da superficie da terra situado xeralmente no interior dos continentes e que está máis afundido respecto ao nivel das rexións circundantes. As depresións están limitadas por fallas ou por inflexións estruturais.

Fase do ciclo económico na que a actividade se retrae cara a un estadio máis baixo do que lle corresponde á plena ocupación dos factores de produción.

Estado emocional que se caracteriza por un debilitamento ou diminución das forzas anímicas, intelectuais e incluso físicas da persoa; a ansiedade, ou depresión ansiosa, o cansazo, o desánimo ou un certo sentido de impotencia, de inferioridade e de dependencia son tamén trazos característicos. Como un estado concreto e esporádico, que se ocasiona por situacións difíciles ou acontecementos de forte impacto emocional (depresión reactiva) ou por cambios psicosomáticos da persoa (depresión menopáusica ou climatérica), a depresión non supón nada patolóxico. Neste sentido cómpre distinguila da depresión como estado enfermizo, de carácter psicótico, que pode revestir en formas neuróticas.

Baleiro producido polo pistón no movemento descendente e que produce a aspiración da mestura gasosa combustible nos motores de acendido por chispa, ou do aire nos motores de ciclo diesel.

Núcleo de baixas presións cun diámetro que varía entre os 500 km e os 2.000 km. Poden ser de orixe térmica ou dinámica. Unha depresión térmica está provocada por un quentamento excesivo da masa de aire e o seu conseguinte descenso de presión; así ocorre coas que se forman na primavera e no verán sobre os continentes, e no outono sobre as superficies oceánicas. Unha depresión dinámica está orixinada por un mecanismo de ascensión provocada por unha ondulación da corrente en jet e chega a ter moita máis potencia vertical cás de orixe térmica. Tamén as hai que teñen unha orixe mixta, como é o caso da depresión de Islandia. As depresións atmosféricas da zona intertropical presentan características moi contrastadas; maniféstanse especialmente sobre o golfo de Bengala, sobre o mar de Arabia, sobre as Filipinas e sobre as Antillas. Son normalmente coñecidas como ciclóns tropicais, mentres que as da zona temperada denomínanse perturbacións norueguesas, e foron especialmente estudiadas por V. Bjerknes.

Ángulo determinado do plano ideal da superficie do mar e a tanxente a esta superficie que se traza dende un punto de observación cando este punto está nunha posición elevada.